ارائهی مدلی برای رضایت از یادگیری در مدارس هوشمند بر اساس خودکارآمدی کامپیوتر، قابلیت سیستم، ویژگی محتوی و تعامل با نقش واسطه-ای انتظار عملکرد و جو یادگیری
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه یاسوج
2 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه یاسوج
doi
10.22099/jcr.2017.4202چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ارائهی مدلی برای رضایت از یادگیری بر اساس نظریهی شناختی- اجتماعی بندورا در مدارس هوشمند است. به این منظور تعداد 383 نفر (210 پسر و 173 دختر) از دانشآموزان پایهی دوم راهنمایی مدارس هوشمند شهر شیراز بهروش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. در این پژوهش آزمودنیها پرسشنامههای خودکارآمدی کامپیوتر ترکزاده، انتظار عملکرد کامپیوتر و هیگنز، قابلیت سیستم و ویژگی محتوا پیتوچ و لی، تعامل جانسون، کیلیون و امی، جو یادگیری چیو و لیو و رضایت یادگیری چوی، هسو و سان را تکمیل کردند. نتایج پژوهش نشان داد که خودکارآمدی کامپیوتر، انتظار عملکرد، قابلیت سیستم، ویژگی محتوا، تعامل و جو یادگیری از عوامل اصلی رضایت از یادگیری در مدارس هوشمند میباشد: متغیر مستقل خودکارآمدی هم بهطور مستقیم و هم بهصورت غیرمستقیم از طریق انتظار عملکرد بر رضایت از یادگیری تأثیر دارند. میان تعامل و رضایت از یادگیری رابطهی مستقیم و معنادار بهدست نیامد. تعامل از طریق جو یادگیری و انتظار عملکرد رضایت از یادگیری را به نحو مثبت و معناداری پیشبینی میکنند. خودکارآمدی کامپیوتر، قابلیت سیستم و ویژگی محتوا اثری غیرمستقیم روی رضایت یادگیری دارند. بهطور کلی میتوان نتیجه گرفت این عوامل برای برنامهریزی در مدارس هوشمند لازم و ضروری هستند و اگر به این عوامل توجه شود رضایت یادگیری دانشآموزان بیشتر خواهد شد.