سنجش قابلیت انواع رخسارههای ژئومورفولوژی در تامین منابع گرد و غبار غرب خوزستان
نویسندگان
1 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه مدیریت مناطق بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.11.2.19چکیده
پدیده گردوغبار یکی از مخاطرات در کشور ایران و استان خوزستان محسوب میگردد. در این پژوهش با استفاده از عملیات میدانی و آزمایشگاهی، مطالعه منابع گرد و غبار و قابلیت رخسارههای مختلف برای تولید گرد و غبار از مناطق غرب خوزستان صورت پذیرفته است. بر این اساس نقشه الگوی فضایی رخسارهها ترسیم و با استفاده از آن 12 شاخص فلزی ثابت در رخسارهها کاشته شد که بعد از سه روز گرد و غبار در زمستان 1396 و بهار 1397 (20/1/2018 و 19/2/2018 و 23/4/2018) اختلاف ارتفاع آنها اندازهگیری شد و همچنین نمونههای خاک سطحی از عمق 3-0 سانتیمتر سطح زمین از نقاط مختلف منطقه نیز جمعآوری گردید و آزمایش دانهسجی با الک خشک و هیدرومتری برروی آنها صورت پذیرفت که نتایج نشان داد رسوبات عمدتا ریز دانه هستند و بیشترین تجمع رسوبات در سینی زیر الک دستگاه شیکر (رسوبات رد شده از الک 200) میباشد. همچنین نتایج هیدرومتری آشکار ساخت که در محدوده عمومی جفیر مقدار توزیع ذرات ماسه، سیلت و رس به گونهای استکه بافت خاک در این محدوده سیلتی رسی لومی میباشد و در نمونههای بستر خشک شده تالاب هورالعظیم و شمال سوسنگرد نیز همین نتایج صادق است. علاوه بر این در محدوده ریگ خوزستان میزان ماسه به شدت افزایش مییابد و در مقابل میزان رسوبات دیگر کاهش مییابد و بافت خاک از نوع ماسهای لومی میباشد. ارزیابی شاخصها مشخص کرد که در تمامی شاخصها، رسوبات بستر رخسارهها در زمان بروز گرد و غبار منتقل میشوند بهنحوی که بیشترین میزان جابهجایی در بستر شاخصهای S4، S5 و S6 با تفاوتی بیش از 5 سانتیمتر اندازهگیری گردید. بنابراین براساس مطالعات صورت پذیرفته در این پژوهش فرسایش سطحی خاک در نواحی جفیر و زمینهای خشکیده تالاب هورالعظیم دارای قابلیت گرد و غباری فراوان میباشد که میتوان نقش آنها را در بروز و تشدید گرد و غبار در استان خوزستان موثر دانست.