بازسازی تغییرات شبکه هیدروگرافی پیرامون دماوند براساس دادههای مورفومتری و رسوبشناسی
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.11.2.51چکیده
یکی از عوامل زمینساختی که نقش قابل توجهی در شکلزایی دارد، آتشفشانها و مواد مذاب ناشی از آنها است. فورانهای آتشفشانی باعث دگرشکلی مورفولوژی و ایجاد ساختمان لندفرمی جدید میشود. آتشفشان دماوند با فورانهای متوالی خود، طی کواترنری تغییرات قابل توجهی در پیرامون خود ایجاد نموده است. در این پژوهش، نقش گدازههای دماوند در تغییر مسیر رودخانهها مورد بررسی قرار گرفته است. برای دستیابی به این هدف، روش تحلیلی و بازسازی زمانی تغییرات به کار گرفته شدهاند. تکنیک کار بر مقایسه مورفومتری رودخانهها و دامنههای مشرف به درهها به سه روش: مقایسه ارتفاع و ضخامت رسوبات آبرفتی، تعیین حدود گسترش رسوبات رودخانهایی و دریاچهایی و بازیابی آخرین حد ارتفاعی گدازههای مشرف به درهها استوار است. رودخانه هراز بهطور متوسط 4 کیلومتر، رودخانه دلیچای 3 کیلومتر و رودخانه لار 2 کیلومتر بر اثر گدازههای دماوند به مرور و طی فورانهای متوالی تغییر مسیر دادهاند. مسیر رودخانهها عمدتا پس از شکل گیری دریاچهها بر اثر انسداد درهها و شکسته شدن سد ایجاد شدهاند. قابل ذکر است که سطح اساس رودخانههای مذکور حدود 100 متر بالا آمده است.