مقایسه عملکرد برنامههای توسعه ایران با شاخص فقر چند بعدی محاسبه شده به روش آلکایر و فوستر
نویسندگان
1 استاد اقتصاد دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
چکیده
برای سیاستگذاری و تدوین برنامههای فقرزدا در کشور، لازم است با بهرهگیری از شاخصهای سنجش فقر، پیش از هر اقدامی تصویری دقیق از وضعیت موجود ترسیم شود. در این مقاله سعی بر این است که شاخص فقر چند بعدی به روش آلکایر و فوستر طی سالهای 1393-1368 محاسبه گردیده و عملکرد برنامههای پنج ساله توسعه بر اساس شاخص مذکور مورد ارزیابی قرار گیرد. بدین منظور در این مطالعه از دادههای خام هزینه - درآمد خانوار مرکز آمار ایران استفاده شده است. نتایج نشان داد که طی سالهای 1393 – 1368 وسعت، شدت فقر و همچنین میزان فقر چند بعدی در هر دو مناطق شهری و روستایی کاهش یافته است. بیشترین مقدار نسبت سرشمار (وسعت فقر) و همچنین میانگین محرومیت افراد فقیر (شدت فقر) متعلق به سال 68 است. نسبت سرشمار در سالهای 68، 73، 78، 83 و 93 در مناطق روستایی از نسبت سرشمار در مناطق شهری بیشتر است و در سال 88 این نسبت در مناطق شهری بیشتر از مناطق روستایی است. عمق فقر نیز در تمامی سالها در مناطق روستایی بیشتر از مناطق شهری است. بررسی عملکرد برنامههای توسعه نشان میدهد به طور کلی برنامههای توسعه سبب کاهش فقر چند بعدی طی سالهای 1393-1368 شده است.