بررسی اثر گلوتارآلدئید بر رهایش پلیاللایزین از فیلم ژلاتین استخراج شده از پوست تاسماهی سیبری (Acipenser baerii, Brandt, 1869)
نویسندگان
1 بخش مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 بخش علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
3 بخش بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز
4 بخش مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
5 بخش مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
doi
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی خواص مکانیکی و فیزیکی فیلمهای ژلاتین ماهی و تأثیر عامل شبکهساز گلوتارآلدئید بر کنترل رهایش عامل ضد میکروب پلیاللایزین طراحی و اجرا شد. در این پژوهش تهیه فیلم به روش کاستینگ (casting)انجام گرفت و به فیلم تهیه شده از ژلاتین ماهی، 05/%0 گلوتارآلدئید(glutaraldehyde) و 05/0% پلیاللایزین اضافه شد. نتایج نشان داد افزودن گلوتارآلدئید به فیلم ژلاتین ماهی موجب افزایش مقاومت کششی (80/6 مگاپاسکال)، کاهش حلالیت (51/38 %)، کاهش رطوبت (05/8 %)، کاهش نفوذپذیری به بخار آب (03/2 گرم، میلی متر/ساعت، میلیمتر مربع کیلو پاسکال)، افزایش تراکم و انسجام و ایجاد سطحی صاف و بدون خلل فرج با توجه به تصاویر SEM گردید. همچنین رهایش پلیاللایزین از بیوپلیمر حاوی کراسلینکر (crosslinker) یا عامل شبکهساز گلوتارآلدئید به دلیل ایجاد اتصالات عرضی و به دام افتادن آن، آهستهتر و مداومتر بود. با توجه به خصوصیات مکانیکی و فیزیکی فیلمهای تولید شده و پایداری و کنترل رهایش ترکیب ضدمیکروبی پلیاللایزین، بنظر میرسد فیلمهای حاوی 05/0 %عامل شبکهساز گلوتارآلدئید میتوانند در جهت ماندگاری محصولات فاسدشدنی پیشنهاد شوند.