دیاژنز و کانی شناسی اولیه سنگهای آهکی ژوراسیک فوقانی در بلوک طبس
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
4 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
5 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.52547/esrj.11.1.47چکیده
سنگهای سریهای راور و سازند بیدو با سن آکسفوردین – کیمیریجین متعلق به ژوراسیک پسین در جنوب بلوک طبس گسترش دارند. در این بخش از بلوک طبس چهار برش زمینشناسی مورد بررسی قرار گرفته است. سنگشناختی غالب این برشها، آهک و شیل بوده که قسمت فوقانی آنها با لایههای تبخیری پوشیده شده است. مهمترین فرآیندهای دیاژنزی مشاهده شده در مقاطع نازک مورد مطالعه آهندار شدن، میکریتی شدن، دولومیتی شدن، سیمانی شدن، ندولهای تبخیری و تراکم میباشند. تفسیر توالی پاراژنتیکی سنگهای آهکی مورد مطالعه نشان دهنده تاثیر فرآیندهای مختلف دیاژنزی در مراحل دریایی، متائوریکی و تدفینی میباشد. در این پژوهش، نمونههای آهکی از برشهای حورجند، لکرکوه شمالی و جنوبی، و خورند مورد تجزیه ژئوشیمیایی قرار گرفتند. ژئوشیمی عناصر فرعی (Na, Sr, Mn) نظیر بالا بودن مقدار Sr/Na با میانگین بیش از 2 حاکی از ترکیب کانیشناسی اولیه آراگونیتی است. بالا بودن مقادیر Mn حاکی از تاثیر دیاژنز متائوریکی روی این نمونهها میباشد. پایین بودن نسبت Sr / Mn و Sr/ Ca در مقابل Mn حاکی از دگرسانی بیشتر در این نمونهها است که یک سیستم دیاژنتیکی عمدتاً باز با نسبت تبادل آب به سنگ بالا را نشان میدهد.