دیاژنز و کانی شناسی اولیه سنگ‌های آهکی ژوراسیک فوقانی در بلوک طبس

نویسندگان

1 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

4 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

5 گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.52547/esrj.11.1.47
چکیده

سنگ­های سری­­های راور و سازند بیدو با سن آکسفوردین – کیمیریجین متعلق به ژوراسیک پسین در جنوب بلوک طبس گسترش دارند. در این بخش از بلوک طبس چهار برش زمین­شناسی مورد بررسی قرار گرفته است. سنگ­شناختی غالب این برش­ها، آهک و شیل بوده که قسمت فوقانی آنها با لایه­های تبخیری پوشیده شده است. مهم­ترین فرآیندهای دیاژنزی مشاهده شده در مقاطع نازک مورد مطالعه آهن­دار شدن، میکریتی شدن، دولومیتی شدن، سیمانی شدن، ندول­های تبخیری و تراکم می­باشند. تفسیر توالی پاراژنتیکی سنگ­های آهکی مورد مطالعه نشان دهنده تاثیر فرآیندهای مختلف دیاژنزی در مراحل دریایی، متائوریکی و تدفینی می­باشد. در این پژوهش، نمونه­های آهکی از برش­های حورجند، لکرکوه شمالی و جنوبی، و خورند مورد تجزیه ژئوشیمیایی قرار گرفتند. ژئوشیمی عناصر فرعی (Na, Sr, Mn) نظیر بالا بودن مقدار Sr/Na با میانگین بیش از 2 حاکی از ترکیب کانی­شناسی اولیه آراگونیتی است. بالا بودن مقادیر Mn حاکی از تاثیر دیاژنز متائوریکی روی این نمونه­ها می­باشد. پایین بودن نسبت Sr / Mn  و Sr/ Ca در مقابل Mn حاکی از دگرسانی بیشتر در این نمونه­ها است که یک سیستم دیاژنتیکی عمدتاً باز با نسبت تبادل آب به سنگ بالا را نشان می­دهد.