مسئله بساطت ذات حق تعالی از منظر حکیم زنوزی: تحلیل و تبیین
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه سراسری تبریز
doi
10.22034/kalam.2025.1481.1180چکیده
مسئله بساطت حق تعالی از زمرهی مهمترین مباحث الهیاتی و معرفتی در اندیشه اسلامی بوده و پایه بحث در باب بسیاری دیگر از موضوعات از جمله توحید، صفات و افعال الهی است. در الهیات اسلامی هم متکلمان و هم فلاسفه در آثار خود بحثهای جامعی در این راستا ترتیب داده و به تبیین و اثبات بساطت حق تعالی پرداختهاند. در این بین، حکیم زنوزی با بهرهگیری از آموزههای حکمت متعالیه و بر مبنای اصالت وجود به بحث در اینباره پرداخته و کمال توحید و یقین کامل به وحدانیت خداوند را مشروط به نفی مطلق هرگونه کثرت از ذات الهی دانسته و در این راستا، بساطت را به معنای عدم ترکیب و تجزیهناپذیری در نظر داشته است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی سعی بر این است تا به بررسی مسئله بساطت ذات الهی از منظر حکیم زنوزی پرداخته شود و تبیین و تحلیل وی و همچنین ادله وی در اثبات این مسئله مورد واکاوی قرار گیرد و نهایتاً ارتباط این مسئله با دیگر مسائل الهی و فلسفی از منظر وی روشن گردد. از منظر حکیم زنوزی، تمام کمالات و وجدانات موجود در مراتب مختلف وجود امکانی، به نحو کامل و جامع در مقام وجوب وجود حضور دارند. این حضور، به صورت بساطت و وحدت بىشائبۀ کثرت است؛ بدینمعنا که این وجدانات، در ذات بسیط الهی، بدون هیچگونه کثرت و تفرقی، جمع شدهاند.