تحلیل فضایی فقر شهری در فضاهای شهری (مطالعه موردی: شهر نورآباد)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.52547/esrj.11.1.152چکیده
برای رفع مسئله فقر در فضاهای شهری آگاهی از توزیع فضایی آن در سطح شهرها ضروری است. هدف از این پژوهش تحلیل فضایی شاخص های فقر شهری در سطح بلوکهای آماری شهر نورآباد میباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- تحلیلی میباشد. مبانی نظری تحقیق به شیوه کتابخانهای و اسنادی تهیه شده و دادههای خام پژوهش از بلوکهای آماری شهر نورآباد استخراج شده است. ابتدا 32 شاخص فقر شهری با روش فازی در محیط نرمافزار Excel بی مقیاس شده، سپس با تلفیق شاخصها، شاخص تلفیقی فقر شهری به دست آمد. شاخص تلفیقی فقر شهری با روش تحلیل خوشهای فضایی چند فاصلهای، خودهمبستگی فضایی موران، آماره موران محلی، لکههای داغ، ترسیم نیمرخ و تحلیل روند در نرمافزار Arc Gis تحلیل فضایی شده است. نتایج روش تحلیل خوشهای فضایی چند فاصلهای و خودهمبستگی فضایی موران نشان میدهد که مقادیر شاخص تلفیقی فقر شهری با الگوی خوشهای در شهر نورآباد توزیع شده است. براساس نتایج روش آماره موران محلی و لکههای داغ، خوشههای فقر در قسمتهای شمالی شهر نورآباد و خوشههای مرفه در قسمتهای جنوبی شهر نورآباد متمرکز شدهاند. همچنین براساس پهنهبندی شاخص تلفیقی فقر شهری، 51 درصد جمعیت شهر نورآباد فقیر و خیلی فقیر هستند. براساس ترسیم نیمرخ شاخص تلفیقی فقر شهری، سمت غرب و جنوب شهر را منطقه مرفه نشین و سمت شرق و شمال شهر را منطقه فقیرنشین در بر میگیرد.