بررسی تطبیقی- بینامتنی تأثیر گابریل گارسیا مارکز بر ادبیات داستانی فارسی با تأکید بر مقایسة دو اثر صدسال تنهایی و بالون مهتا

نویسندگان

1 دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی-دکترای ادبیات آمریکای لاتین

2 کارشناس ارشد مطالعات آمریکای لاتین، دانشکدة مطالعات جهان، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jor.2012.50883
چکیده

گابریل‌گارسیا‌مارکز‌از‌چهره‌های‌فرهنگی،‌ سیاسی‌و‌اجتماعی‌آمریکای‌لاتین،‌برندة‌ جایزة‌ادبی‌نوبل‌ و‌یکی‌از‌تأثیرگذارترین‌نویسندگان‌رمان‌نو‌در‌جهان‌با‌کتاب‌معروف‌خود،‌ صدسال‌تنهایی،‌به‌شمار‌می‌رود.‌ به‌نظر‌ می‌آید‌نویسندگان‌ایران‌نیز‌از‌تأثیر‌این‌ اثر‌ مستثنی‌نبوده‌به‌ گونه‌ای‌ که‌ بازتاب‌ صدای‌وی‌را‌می‌توان‌در‌ آثار‌ آن‌ها‌‌ آشکارا‌ شنید.‌در‌ بررسی‌ حاضر‌ از‌ رویکرد‌ تطبیقی‌ بر‌ مبنای‌ نظریة‌ ترامتنی‌ ژنتی‌ (با‌ تأکید‌ بر‌ بینامتنی‌ و‌ بیش‌متنی‌ به‌ عنوان‌ روشی‌ برای‌ تطبیق‌ دو‌ متن)‌ برای‌ شناخت‌ تأثیر‌ و‌ بازتاب‌ صدای‌ صدسال‌ تنهایی‌ مارکز‌ در‌ کتاب‌ بالون‌ مهتا‌ نوشتة‌ جعفر‌ مدرس‌ صادقی‌ بهره‌مند‌ خواهد‌ شـد‌ و‌ ارتباط‌های‌ ترامتنی‌ بین‌ این‌ دو‌ اثر،‌ با‌ توجه‌ به‌ تفاوت‌ها‌ و‌ شباهت‌های‌ موجود‌ در‌ میان‌ شخصیت‌ها‌ و‌ رخدادها‌ مورد‌ بررسی‌ قرار‌ خواهند‌ گرفت.