شناخت نقش اصناف ایرانی در توسعه محلی با تاکید بر سازوکارهای مشارکتی نواحی بهبود کسب وکار(BID)
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.52547/esrj.10.4.54چکیده
در گذشته اصناف ایرانی معمولا دارای وظایف اجتماعی و منافع مشترک بودند که امروزه بسیاری از کارکردهای مثبت خود را از دست دادهاند. از طرفی یکی از عناصر مدیریتی در شهرهای مدرن نواحی بهبود کسب و کار و به اختصار (BID) ها هستند. هدف نواحی بهبود کسب و کار، ایجاد سازوکار مالی منعطف برای ارتقا کیفیت زندگی و تجارت در ناحیه از طریق مشارکت است. به دلیل انطباق ویژگیهای اصناف با نواحی بهبود کسب و کار، این پژوهش به بررسی، مقایسه و ظرفیت سنجی سازوکارهای مشارکتی اصناف و نواحی بهبود کسب و کار و به ارائه راهحل های متناسب با آنها پرداخته است. جمعآوری اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانهای و اسنادی و روش پژوهش، کیفی و با استفاده از فن تحلیل محتوا است. پس از انجام تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری در هریک از متون مربوطه، مفاهیم در چهار گروه از مقولههای اجتماعی- سیاسی، اقتصادی، مدیریتی- نهادی و کالبدی دستهبندی شدهاند. در نتایج پژوهش، شکلگیری سازوکارهای مشارکتی نواحی بهبود کسب و کار در اصناف ایرانی با توجه به تقویت جامعه مدنی، حکمروایی خوب شهری، توسعه کار آفرینی، رشد سرمایه و وفاق اجتماعی و تعهد سازمانی در برنامهریزی های توسعه محلی مورد توجه قرار گرفتهاند.