فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پلی ساکاریدها به دلیل پیچیدگی ساختار شیمیایی و ناهمگنی وزن مولکولی دارای ویژگی های زیستی متنوع بوده که می تواند از طریق روش های مهندسی و اعمال اصلاحات ساختاری بهبود یابند. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی ویژگی های ضد اکسایشی و ضد دیابتی پلی ساکاریدهای با منشأ دریایی و خشکی و بررسی رابطه وزن مولکولی با فعالیت زیستی می باشد. لذا، چهار پلی ساکارید با پراکندگی و میانگین متفاوت وزن مولکولی شامل فوکوئیدان و آلژینات جلبک قهوه ای پادینا (Padina pavonica) و پلی ساکاریدهای دانه خاکشیر (Descurainia sophia) و رازیانه (Foeniculum vulgare) در سه سطح در دمای 100 درجه سانتیگراد به مدت 5، 10 و 20 دقیقه توسط 05/0 نرمال اسید هیدروکلریک تحت هیدرولیز قرار گرفتند. میانگین وزن مولکولی در فوکوئیدان 2059.5-3781.8، آلژینات 1774.4-2324.9، پلی ساکارید خاکشیر 720.4-1373.8 و پلی ساکارید رازیانه 5752.6-14077.5 × 103 گرم/مول بود. ارتباط کاهش وزن مولکولی با بازدارندگی فعالیت آنزیم α-آمیلاز در فوکوئیدان (52.1-32.8 درصد) و آلژینات (67.6-32.2 درصد) کاهشی و در رازیانه (61.2-45.0 درصد) افزایشی بود. کاهش وزن مولکولی سبب افزایش قابلیت مهار رادیکال آزاد DPPH و کاهندگی یون آهن در فوکوئیدان (47.9-27.8 درصد; جذب 0.47-0.37) و رازیانه (39.0-12.7; جذب 0.34-0.16) شد. تاثیر کاهش وزن مولکولی در ویژگی های ضداکسایشی آلژینات و خاکشیر بسیار محدود بود. به طور کلی نتایج مطالعه حاضر نشان داد که وزن مولکولی عاملی تعیین کننده در بروز فعالیت زیستی پلی ساکاریدهای مورد مطالعه است و کاربرد آنها به عنوان ترکیبات واجد فعالیت ضددیابتی و ضداکسایشی می تواند در اشکال طبیعی و یا هیدرولیزات آنها صورت پذیرد.