اثر تغییر ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران

2 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی تهران

doi
چکیده

 انفجار جمعیتی دهة 60، امروز جمعیت جوانی را در اختیار کشور قرار داده که عمدتاً در گروه­های سنی 20 تا 29 سال قرار گرفته­اند. براساسفرضیة دورانزندگیآندو-مادیگلیانی چنانچه توزیع سنی جمعیت یک کشور در حول و حوش گروه­های سنی خاصی قرار گیرد، مصرف کل جامعه متأثر از این گروه­های غالب خواهد بود. از طرفی تغییر در مصرف کل جامعه، تقاضای کل را تحت تأثیر قرار خواهد داد و آنگاه با استناد به نظریة فشار تقاضای کینز این مسئله می­تواند سبب تغییر در قیمت­ها و بروز تورم شود. از این‌رو این مقاله درصدد است با تلفیق دو نظریة فوق به بررسی و تحلیل اثر تغییر در ساختار سنی جمعیت بر تورم در اقتصاد ایران بپردازد. بدین منظور با استفاده از اطلاعات سری­های زمانی مربوط به دورة 1386-1338 و با تکیه بر تکنیک­های همجمعی و روش خودرگرسیون­گسترده­وقفه (ARDL) به برآورد الگوی تورم پرداخته شده است. نتایج مؤید آن است که ساختار سنی جمعیت عاملی تأثیرگذار بر تورم در اقتصاد ایران است. یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در گروه­های سنی 15 تا 24 سال و 55 سال به بالا سبب افزایش تورم و یک افزایش در نسبت جمعیت واقع در سنین 25 تا 54 سال سبب کاهش تورم خواهد شد. از طرفی گروه­های سنی 39-35 و 44-40 سال به ترتیب بیشترین اثر را بر کاهش تورم دارند. با توجه به نتایج به‌دست آمده می­توان انتظار داشت که طی سال­های آینده با وارد شدن جمعیت جوان حال حاضر کشور به گروه­های سنی بالاتر، به تدریج فشارهای تورمی از جانب جمعیت کاسته شده و تورم روندی نزولی را در پیش گیرد.