ارزیابی پتانسیل سیلخیزی حوضه سرپلذهاب با استفاده از تحلیل پارامترهای مورفومتریک
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.52547/esrj.10.3.174چکیده
سیل به عنوان یکی از مهمترین مخاطرات طبیعی هر ساله زیانهای بسیاری به جوامع انسانی مناطق مختلف دنیا وارد میکند. پارامترهای مورفومتری به علت کنترل پاسخ هیدرولوژیکی، نقش مهمی در هیدرولوژی حوضهها دارند. بنابراین تحلیل پارامترهای مورفومتریک یک ابزار مناسب برای ارزیابی پتانسیل سیلخیزی حوضههای آبخیز است. حوضهی سرپلذهاب به علت واقع شدن در دامنههای غربی زاگرس، دارای بارشهای سنگین بوده و به علت شرایط ژئومورفولوژیکی مستعد رخداد مخاطره سیل میباشد. هدف این پژوهش پهنهبندی پتانسیل خطر سیلخیزی حوضه سرپلذهاب و زیرحوضههای آن میباشد. ابتدا شبکهی زهکشی و زیرحوضههای، حوضه مورد مطالعه از DEM ده متر منطقه استخراج گردید. در روش اول با استفاده از 9 پارامتر مورفومتری تاثیرگذار بر سیل، درجه خطر سیلخیزی برای حوضه سرپلذهاب و زیرحوضههای آن محاسبه گردید. در روش دوم مقادیر 12 پارامتر مورفومتری و شاخص (Cv) محاسبه شده و حوضه سرپلذهاب و زیر حوضههای آن از نظر پتانسیل سیلخیزی پهنهبندی گردید. نتایج نشان داد، که روش دوم به علت به کارگیری تعداد بیشتر پارامترهای مورفومتری و تاکید بر پارامترهای مرتبط با شکل حوضه از کارایی مطلوبتری نسبت به روش اول برخوردار میباشد. به طوری که 67/32 % مساحت حوضه سرپلذهاب منطبق بر حوضه ریجاب دارای پتانسیل خطر زیاد، 05/57 % منطبق بر زیرحوضههای قلعهشاهین و پاتاق دارای پتانسیل خطر متوسط و 27/10 % منطبق بر زیرحوضههای سرابگرام و قلاویز دارای پتانسیل خطر کم سیلخیزی میباشند.