تأثیر تسهیلات اعطایی بانک جهانی بر سرمایهگذاری بخش خصوصی در حوزة منا: درسهایی برای ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان
2 گروه اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
3 کارشناس ارشد اقتصاد
doi
چکیده
سرمایهگذاری و انباشت سرمایة ناشی از آن، کلید رشد اقتصادی هر کشور به شمار میآید. یکی از مهمترین مشکلات و عوامل بازدارنده برای سرمایهگذاری در کشورهای در حال توسعه، کمبود و فقدان منابع مالی مطمئن داخلی است. از اینرو، اعتبارات دریافتی از مؤسسات توسعهای در سطح بینالملل یکی از منابع موجود جهت تأمین مالی بخشی از نیازهای سرمایهگذاری کشورهای در حال توسعه است. برخی از این مؤسسات مانند بانک جهانی برای اهدافی مانند کاهش فقر و ارتقای سطح توسعة کشورها تلاش میکنند. با این حال ممکن است ورود این نوع تسهیلات به اقتصاد این کشورها اثرات نامطلوبی را به دنبال داشته باشد. در این مطالعه، الگویی برای سرمایهگذاری بخش خصوصی طراحی شده که تابعی از سرمایهگذاری بخش دولتی، تولید ناخالص داخلی، نرخ تورم و تسهیلات اعطایی بانک جهانی است. در الگوی مورد نظر، 10 کشور حوزة منا با سری زمانی 1970 تا 2006 به روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) برازش شده است. نتایج حاصل از تخمین الگوی مورد بحث، نشان دادهاند که اثر اعتبارات اعطایی بانک جهانی بر سرمایهگذاری بخش خصوصی منفی و موجب کاهش در سرمایهگذاری بخش خصوصی شده است. همچنین تأثیر سرمایهگذاری بخش دولتی بر سرمایهگذاری بخش خصوصی موجب به وجود آمدن اثر درونرانی شده و تأثیر تغییر نرخ تورم بر تغییرات سرمایهگذاری بخش خصوصی دارای علامت منفی است که این اثر مورد انتظار است.