استراتژی‌های توسعه اقتصادی گردشگری ‌جنگ (مورد مطالعه: منطقه قصرشیرین، استان کرمانشاه)

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشجوی دکترای برنامه‌ریزی فضایی کارآفرینی مناطق روستایی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

3 دانشیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.52547/esrj.10.2.72
چکیده

امروزه گردشگری به عنوان یکی از منابع اقتصادی پایدار برای توسعه مناطق مختلف در نظر گرفته می­شود، منطقه قصرشیرین در استان کرمانشاه دارای بستر مناسب برای توسعه گردشگری جنگ و در نتیجه رونق اقتصادی می­باشد. این پژوهش که از نوع توصیفی– تحلیلی با ماهیت کاربردی می­باشد به دنبال این هدف است که گردشگری جنگ را به عنوان فرصت بالقوه­ای برای توسعه اقتصادی منطقه قصرشیرین معرفی نماید و برای گردآوری اطلاعات جهت اثبات آن از روش کتابخانه­ای و میدانی استفاده شده است و نیز  برای تحلیل داده­ها که از 311 پرسشنامه در قالب سه گروه (ساکنین، مدیران، گردشگران) به دست آمده­، از مدل تعیین راهبرد  SWOTاستفاده شد. نتایج نشان می­دهد که مجموعه نقاط محیط داخلی (قوت، ضعف) 2/3 و نیز مجموعه نقاط محیط خارجی (فرصت و تهدید) 1/2 می­باشد که راهبرد محافظه کارانه (ST) را شامل می­شود لذا با توجه به جدول  SWOTراهبردهایی از جمله: استفاده از نیروهای محلی برای اشتغال و فعالیت در فرصت­های ایجاد شده، شناخت تهدیدات این نوع از گردشگری و تلاش برای رفع آن، ایجاد موزه­ها و نمایشگاه­های خاص این نوع از گردشگری، آموزش جامعه محلی، جذب سرمایه بخش خصوصی­، ایجاد پکیج حمایتی در قالب این نوع از گردشگری، معرفی مناطق هدف این نوع از گردشگری درکشورهای همسایه و نیز  تقویت حس اجتماعی و مشارکت جمعی و سازماندهی تولیدات هم­راستا با توسعه گردشگری جنگ ضروری می­نماید