اندازه گیری شاخصهای نوع اول و دوم عدم تطبیق مهارت در ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا

2 استادیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا

3 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته توسعه اقتصادی و برنامه‌ریزی دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

عدم تطبیق مهارت اصطلاح فراگیری است که به انواع مختلف نبود تعادل بین ارائه مهارت و نیاز به مهارت در بازار کار اشاره دارد. در این مقاله شاخصهای نوع اول و دوم عدم تطبیق مهارت (KILM 15a, KILM 15b) که در سال 2014 در شمار شاخصهای کلیدی بازار کار قرار گرفته­اند، محاسبه شد. روش پژوهش رویکرد سازمان بین­المللی کار بود. به­منظور محاسبه شاخص از داده­های موجود در طرح آمارگیری نیروی کار از بهار سال 1384 تا بهار سال 1391 استفاده شد. بنا بر نتایج تحقیق، زنان و جوانان نسبت به بزرگسالان بیشتر در معرض عدم تطبیق نوع اول قرار دارند. همچنین برای تمام گروهها به تفکیک سن و جنسیت آموزش کمتر از اندازه کاهش یافته است، در حالی که آموزش بیش از اندازه به­ویژه برای جوانان(افراد 15 تا 29 ساله) طی دوره مورد بررسی روند افزایشی را نشان می­دهد.