فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر جایگزینی سولفات مس با نانو اکسیدمس در جیره غذایی بر رشد و بازماندگی، فعالیت آنزیمی و آسیب شناسی بافت کبد ماهیان قرمز در سال 1397 انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها: تیمارهای آزمایشی شامل 5 تیمار آزمایشی شاهد، تیمار mg/kg3 سولفات مس؛ mg/kg3 نانواکسیدمس، mg/kg5 نانواکسیدمس و mg/kg10 نانواکسیدمس در نظر گرفته شد و ماهی‌ها طی یک دوره 60 روزه، 2 بار در روز به میزان 4 درصد وزن بدن و به روش دستی تغذیه شدند. در پایان دوره آزمایشی، شاخص‌های رشد و بازماندگی ، فعالیت آنزیم‌های کبدی (آلکالین فسفاتاز، آسپارتات ترانس‌آمیناز، آلانین‌آمینوترانسفراز) و همچنین آسیب شناسی بافت کبد مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته‌ها: براساس نتایج به دست آمده استفاده از نانوذرات مس در سطوح مختلف 3، 5 و 10 میلی‌گرم در کیلوگرم جیره غذایی به جای سولفات مس در جیره غذایی می‌تواند باعث بهبود عملکرد رشد و بازماندگی ماهیان قرمز شود. همچنین سولفات مس نسبت به نانوذرات اثرات منفی بیشتری بر بافت کبد و همچنین آنزیم‌های آلکالین فسفاتاز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین‌آمینوترانسفراز دارد؛ از این رو به نظر می‌رسد جایگزینی سولفات مس با نانوذرات مس در جیره غذایی می‌تواند سبب کاهش اثرات منفی بر آبزیان شود. از طرف‌دیگر نتایج آسیب شناسی بافت کبد در تیمار حاوی 5 و 10میلی‌گرم نانوذره مس در کیلوگرم جیره غذایی نشان داد که نانوذرات مس سبب ایجاد ضایعات بافتی و اثرات مخرب (البته کمتر از سولفات مس) می‌شود. نتیجه‌گیری: بهتر است جایگزینی سولفات مس با نانوذرات مس در سطوح 3 میلی‌گرم در کیلوگرم جیره غذایی باشد.