بررسی ریخت‌شناسی بلورهای زیرکن‌ گرانیت‌گنایسی‌ آبادچی، شمال دریاچه سد زاینده‌رود

نویسندگان

1 استاد گروه پترولوژی، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد

2 کارشناس ارشد پترولوژی، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد

3 دانشیار گروه پترولوژی، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد

doi
10.52547/esrj.10.2.134
چکیده

گرانیت­گنایسی­ آبادچی به صورت توده کوچک دگرشکل و دگرگون شده در شمال دریاچه سد زاینده­رود و در شمال شهرکرد در پهنه ساختاری سنندج- سیرجان واقع شده است. ترکیب کانی‌شناسی این توده شامل کوارتز، پلاژیوکلاز، فلدسپات پتاسیم، بیوتیت، آمفیبول و موسکویت به عنوان کانی‌های اصلی و زیرکن، اسفن و آلانیت به عنوان کانی­های فرعی می­باشند. بر مبنای تقسیم­بندی نوع شکل، بلورهای زیرکن این توده گرانیت گنایسی غالباً در گستره­ P2 قرار می­گیرند. ریخت­شناسی بلور­های زیرکن در این سنگ­ها نشان­دهنده یک منشاء غالباً گوشته­ای و اندکی پوسته­ای برای ماگمای مادر آنها است. براساس شکل بلور زیرکن (به عنوان یک ژئوترمومتر)، درجه حرارت تشکیل این بلورهای زیرکن در حدود 750 تا 800 درجه سانتی­گراد می­باشد.