منابع ژنتیکی یونجه ایران: جستجو، جمع آوری، حفاظت و مراکز تنوع
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
doi
10.22092/aj.2015.105676چکیده
اطلاع از وضعیت حفاظت منابع ژنتیکی در هر کشور از عوامل بسیار موثر در پیشبرد تحقیقات کاربردی است. یونجه ) . )Medicago sativa L مهمترین لگوم علوفه ای در کشور است. در این تحقیق با جمع آوری 1957 توده از منابع ژنتیکی یونجه تحت 19 گونه، ذخایر ژنتیکی یونجه زراعی به 1033 توده و یونج ههای وحشی به 1299 توده و تعداد گونه ها حفاظت شده از جنس یونجه در کشور به 22 گونه افزایش پیدا کرد. گونه های یونجه زراعی، M. rigidula (L.) All و M. minima (L.) Bartal به ترتیب با 701 ، 230 و 159 توده بیشترین تعداد را در جمع آوری به خود اختصاص دادند. ارتفاع محل جمع آوری در این مواد از 21 - متر در شهرستان نوشهر در M. polymorpha L تا 2838 متری در ارتفاعات کرمان برای گونه های M. rigidula (L.) All و M. coronata (L.) Bartal تغ ییر می کرد. در این تحقیق وضعیت گونه های یونجه از نظر در معرض خطر انقراض بودن بحث شده است. در یونجه زراعی علاوه بر مراکز تنوع ژنتیکی پیشنهادی قبلی، ناحیه کوهستانی شمال شرق کشور نیز به عنوان یکی از مراکز تنوع اصلی این گونه مشخص گردید. در صورتی که در یونجه های وحشی دو مرکز اصلی تنوع در غرب و جنوب- غرب کشور مشخص شدند. استفاده از این ژرم پلاسم در تحقیقات پیشرفته به منظور تع یین، شناسایی و معرفی منابع جدید علوفه مناسب برای شرایط هرمنطقه از مواردی است که می تواند در جهت تکمیل و بهره برداری مناسب از تحقیق حاضر بکار رود.