نقش جنسیت، سن، و مقطع تحصیلی در انگیزۀ یادگیری زبان فارسی بهمنزلۀ زبان دوم
نویسندگان
1 دکتری زبانشناسی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.
doi
10.52547/LRR.12.6.12چکیده
علاقۀ روزافزون به انجام تحقیقات انگیزشی مرتبط با کلاس درس از سال 1975 تاکنون در حال گسترش است و تاکنون پژوهشهای بسیاری برمبنای مدلها گوناگون انگیزشی صورت گرفته است. در پژوهش حاضر تأثیر متغبرهای جنسیت، سن و مقطع تحصیلی فارسیآموزان بر عوامل انگیزۀ یادگیری زبان فارسی بهمنزلۀ زبان دوم موردتحلیل و بررسی قرار گرقت. بدین منظور از «پرسشنامۀ انگیزۀ یادگیری زبان فارسی بهمنزلۀ زبان دوم» برگرفته از پژوهش خالقیزاده و همکاران (1398) استفاده شد، و 300 فارسیآموز (زن و مرد از ملیتها و مقاطع تحصیلی مختلف) که در بازۀ سنی 18 تا 50 قرار داشتند، از مراکز آموزش زبان فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) در قزوین، و دانشگاه علوم پزشکی تهران، به پرسشنامه پاسخ دادند. نتایج پژوهش نشان داد که 16 مؤلفۀ پیشنهادی، تأثیر معنیداری بر انگیزۀ زبانآموزان داشتند. همچنین مؤلفههای تعیینکنندۀ انگیزه، از نظر رتبه، تأثیر یکسانی بر میزان انگیزۀ فارسیآموزان ایرانی ندارند. علاوهبراین، نتایج نشان داد زنان و مردان در برخی عوامل انگیزشی با یکدیگر تفاوت دارند. همچنین مشخص شد که گروههای سنی بالاتر نسبتبه سنین پایینتر از رفتار انگیزشی بیشتری برخوردار هستند. بین مدرک تحصیلی (سطح تحصیلات) و برخی متغیرهای انگیزشی نیز رابطۀ معنیداری مشاهده شد.