بررسی میزان آزادی علمی استادان دانشگاه شیراز با توجه به متغیرهای جمعیتشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه شیراز
2 استادیار دانشگاه شیراز
3 دانشیار دانشگاه شیراز
4 استاد، دانشگاه شیراز.
doi
10.22099/jcr.2012.249چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی میزان آزادی علمی استادان دانشگاه شیراز است. بدین منظور نمونهای به حجم 203 نفر با روش نمونهگیری طبقهای از بین استادان دانشکدهها انتخاب گردید. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامهی محققساختهی بررسی میزان آزادی علمی استادان استفاده شد. در این تحقیق، تأثیر پنج عامل دانشکده، سابقهی کار، جنسیت، مرتبهی علمی و میزان آگاهی استادان از قوانین، بر میزان آزادی علمی اعضای هیأت علمی در ابعاد آموزشی، پژوهشی، سازمانی، فکری و اخلاقی- فرهنگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که مرتبهی علمی در چهار بعد آموزشی، پژوهشی، سازمانی و فکری؛ نوع دانشکده در دو بعد پژوهشی و سازمانی و میزان آگاهی استادان از قوانین، در تمام ابعاد آموزشی، پژوهشی، سازمانی، فکری و اخلاقی- فرهنگی بر میزان آزادی علمی استادان تأثیر معناداری دارد، اما سابقهی کار و جنسیت استادان تأثیر معناداری نداشت. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که دو عامل مرتبهی علمی و میزان آگاهی استادان از قوانین، به ترتیب، پیشبینی کنندهی میزان آزادی علمی استادان میباشند، بدین معنی که استادان برخوردار از رتبهی علمی بالاتر، میزان آزادی علمی بیشتری را احساس میکنند. همچنین، افرادی که آگاهی بیشتری نسبت به قوانین دانشگاه دارند، بیشتر از سایرین دارای آزادی علمی هستند.