بررسی تأثیر داستانهای اجتماعی دیداری و شنیداری و تمرینهای کاربردشناختی بر بهبود مهارتهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی کودکان دارای اُتیسم
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار زبانشناسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 استاد، گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.52547/LRR.12.6.22چکیده
اختلال طیف اُتیسم همواره با اختلال کاربردشناختی زبان همراه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر داستانهای اجتماعی دیداری و شنیداری و تمرینهای کاربردشناختی بر بهبود مهارتهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی کودکان دارای اُتیسم انجام شده است. این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون است. آزمودنیها با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند که شامل 19 کودک 7 تا 9 ساله دارای اختلال طیف اُتیسم سطح یک (نیاز به نظارت و حمایت) بود. آنها برنامه مداخلهای را طی 18 جلسۀ انفرادیِ 45 الی 60 دقیقه، بهشکل سازمانیافته دریافت کردند. یافتههای پژوهش بیانگر این بود که برنامۀ مداخلهای به کار رفته، مهارتهای کاربردشناختی این کودکان را ارتقا داده و بر خردهمقیاسهای مربوط به مهارتهای کاربردشناختی در پرسشنامه چکلیست ارتباطی بیشاپ (1998) تأثیر مثبت داشته است (05/0 >p ). براساس نتایج بهدستآمده داستانهای اجتماعی دیداری و شنیداری محققساخته و تمرینهای کاربردشناختی در این داستانها، بر بهبود مهارتهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی کودکان دارای اُتیسم مؤثر بوده است.