فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ناپیوستگی­ها مهم­ترین ویژگی توده سنگ برای کنترل نفوذ­پذیری هستند. در این تحقیق تأثیر ناپیوستگی­های دارای جهت­یافتگی، فراوانی و تعداد دسته­های متقاطع در نفوذپذیری سنگ قبل و بعد از بهسازی با تزریق دوغاب سیمان مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه­های سنگ فاقد ناپیوستگی، دارای یک دسته ناپیوستگی، دو دسته ناپیوستگی، سه دسته ناپیوستگی متقاطع منفرد و سه دسته ناپیوستگی متقاطع که یک دسته آن­ها دارای چهار ناپیوستگی موازی بوده در گروه­های مختلف دارای زاویه شیب صفحه ناپیوستگی­ها با جهت افقی به ترتیب 0، 30، 45، 60 و 90 درجه در مجموع شامل 20 گروه مختلف آماده­سازی شده­اند. میزان نفوذپذیری 20 گروه نمونه­های دارای ناپیوستگی با جهت­یافتگی، تعداد دسته­های متقاطع و فراوانی مختلف اندازه­گیری شده است. ناپیوستگی­های گروه­های متعدد نمونه­ها با استفاده از دوغاب سیمان بهسازی شده و میزان نفوذپذیری آن­ها نیز اندازه­گیری شده است. نتایج به دست آمده نشان می­دهد که روند تأثیر جهت یافتگی ناپیوستگی­ها بر نفوذپذیری با تغییر تعداد دسته ناپیوستگی­ها و فراوانی آن­ها تغییر می­نماید. در نمونه­های دارای سه دسته ناپیوستگی متقاطع و عمود برهم و یکی از دسته­ها دارای چهار ناپیوستگی موازی که مصداق سنگ به شدت درزه­دار بوده، نفوذپذیری بیشتر متأثر از جهت یافتگی دسته دارای چهار ناپیوستگی موازی است. تأثیر جهت یافتگی، تعداد دسته­درزه­ها و فراوانی آن­ها باعث شده که نفوذپذیری 759048 برابر تغییر نماید. با بهسازی نمونه­ها با استفاده از تزریق دوغاب سیمان مقدار نفوذپذیری با کمترین تأثیر با ضریب 9% تا بیشترین تأثیر با ضریب 99% کاهش یافت. این نشان می­دهد که جهت یافتگی، تعداد دسته­درزه­ها و فراونی آن­ها در کاهش نفوذپذیری بر اثر تزریق خیلی مؤثر است.