عوامل مؤثر بر اشتغال در صنایع مواد غذایی و آشامیدنی استان مازندران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی- توسعه روستایی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
3 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
doi
چکیده
بیکاری یکی از مهمترین چالشهای دهه اخیر اقتصاد ایران بوده است. صنایع غذایی و آشامیدنی بیشترین نقش را در اشتغال تولیدات صنعتی کشور ایفا کرده است. در استان مازندارن به دلیل ظرفیت پایین بخش کشاورزی در ایجاد اشتغال و وجود نیروی کار فراوان ضرورت توجه به توسعه بخش غیرکشاورزی را مسلم میسازد. در این استان بیشترین سرمایهگذاری و تعداد شاغلین در این صنایع میباشد. پژوهش حاضر در صدد بررسی اثر پذیری اشتغال در صنایع مواد غذایی و آشامیدنی از تعداد کارگاههای صنایع غذایی و آشامیدنی و ... در استان مازندران است. برای این منظور از دادههای آماری زمانی اشتغال (EM)، تعداد کارگاه (NE)، سرمایهگذاری واقعی (RIC) و پرداختی به سایر نهادهها (ROIC) طی سالهای 1389-1370 استفاده شده است. روش شناسی پژوهش مبتنی بر رهیافت فمبای برای انتخاب الگوی مناسب سری زمانی، به برآورد الگوی تصحیح خطای برداری منجر شد. نتایج به دست آمده از آزمون هم انباشتگی جوهانسن و جوسلیوس حاکی از وجود یک رابطه تعادلی بلندمدت میان متغیرهای فوق است. همچنین نتایج حاصل از الگوی تصحیح خطای برداری نشان میدهد که در بلندمدت به ازای هر یک درصد تغییر در میزانRIC و NF، اشتغال به ترتیب به میزان 139/0 درصد و 329/2 درصد افزایش ولی در مقابل یک درصد تغییر درROIC به میزان 258/0 درصد کاهش مییابد.