تاثیر زمان و روش آماده سازی بستر کاشت چغندر قند بر مصرف سوخت، برخی خصوصیات فیزیکی خاک و عملکرد محصول
نویسندگان
1
2 پردیس فارابی دانشگاه تهران
doi
10.22092/aj.2014.100953چکیده
در حال حاضر در مناطق مختلف کشور، برای آمادهسازی بستر بذر در کشت چغندر قند از روشهای متعدد خاکورزی استفاده میشود. انجام کامل یا بخشی از عملیات خاکورزی اولیه و ثانویه در پاییز و بهار و یا ترکیبی از آنها، از جمله روشهای رایج است که با استفاده از ادوات مختلف اجرا میگردد. روشهای خاکورزی بر ساختمان خاک، میزان مصرف سوخت (انرژی)، زمان اجرای عملیات و عملکرد محصول تاثیرگذار است. لذا در صورتیکه بتوان با استفاده از شیوههای مختلف خاکورزی، روشی را یافت که با حفظ عملکرد در حد مطلوب، هزینه و زمان انجام عملیات را کاهش دهد، میتواند سبب افزایش درآمد کشاورزان گردد. در این راستا آزمایشی به مدت سه سال با استفاده از پنج تیمار خاکورزی و با چهار تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: یک تیمار آماده سازی کامل زمین در اوایل پاییز، سه تیمار آماده سازی زمین در دو مرحله پاییز و بهار و یک تیمار آماده سازی کامل زمین در بهار. نتایج تحقیق نشان داد که کمترین مقدار مصرف سوخت تراکتور با میزان 21/70، لیتر در هکتار، مربوط به تیمار آمادهسازی کامل زمین در پاییز و کمترین زمان مورد نیاز 18/8، ساعت در هر هکتار، مربوط به تیمار آمادهسازی زمین با گاوآهن برگرداندار+ دیسک و لولر در بهار بود. بهطور کلی عملیات آمادهسازی زمین در پاییز و بهار بیشترین اثر را بر بهبود شرایط فیزیکی خاک داشت، با این حال هیچ یک از روشهای آماده سازی زمین برتری محسوسی نسبت به سایر روشها در افزایش عملکرد محصول نداشت و با توجه به زمان و مصرف سوخت کمتر برخی از روشهای خاکورزی، میتوان از آنها در کاشت چغندر قند بهره گرفت.