واکاوی ریزساختار در برآورد شرایط دگرریختی گرانیتوئید بیبی مریم، شمال پهنهی جوش خوردهی سیستان، خاور ایران
نویسندگان
1 استاد، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند
2 دکترا، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند
3 استاد، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند
doi
10.29252/esrj.9.2.15چکیده
گرانیتوئید بیبی مریم با روند کلی شمال باختر- جنوب خاور به درون مجموعهی افیولیتی نهبندان، در شمال پهنهی جوش خورده سیستان نفوذ کرده است. این توده با جنبش همزمان با زمینساخت در خلال جایگیری و سردشدگی، ثبت کنندهی رویدادهای زمینشناختی هر چند کوتاه مدت مرتبط با دگرریختی پوسته است. گسترش ریزساختارهای حالت ماگمایی تا حالت جامد دما پایین در این توده، گویای فرگشت ریزساختاری با کاهش محتوای مذاب در هنگام تبلور است. وجود شواهد آشکار از دگرریختی در حضور مذاب و ریزساختهای حالت جامد دمای بالا روشنگر گسترش فابریکها در هنگام و یا اندکی پس از تبلور کامل ماگما است. با ادامهی دگرریختی، فابریکهای دما پایین همچون چرخش در دانههای دوباره تبلور یافتهی کوارتز، سوگیری خرد دانههای کوارتز و ریزگسلها در فلدسپار گسترش یافتهاند. تراژکتوری برگوارگیها در سراسر توده نمایانگر راستای عمومی شمال باختر- جنوب خاور است. وجود ریزساختهای همزمان ماگمایی و سازگاری فابریکهای صفحهای حالت جامد مزوسکوپی با راستای عمومی ساختارهای اصلی، گویای پیوستگی زمانی گسترش فابریکها با دگرریختی در این بخش از پهنهی سیستان است.