فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

طراحی داربست‌هایی با ساختار فیزیکی مناسب با امکان چسبندگی و تکثیر سلول‌ها به سطح در بازسازی و ترمیم بافت استخوان نقش‌ مؤثری ایفا می‌کنند. در این تحقیق، داربست پلی‌کاپرولاکتون/ کراتین/ نانولوله‌کربن به روش الکتروریسی جهت کاربرد در مهندسی بافت استخوان ساخته شد و تأثیر نانولوله‌های کربن (CNT) بر رشد سلول‌های استخوانی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای دستیابی به این هدف، مورفولوژی سطح، درصد تخلخل، سطح ویژه، خواص مکانیکی و گروه‌های عاملی موجود در داربست‌ها به ترتیب با میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، روش جابجایی مایع، تست BET، آزمون استحکام کششی و طیف‌سنجی مادون‌قرمز تبدیل فوریه (FTIR) موردبررسی قرار گرفت. به دلیل حضور نانولوله‌های کربن در نانوالیاف، میانگین قطر الیاف در داربست‌ بدون CNT نسبت به داربست حاوی CNT از مقدار nm ۱۳۸ به nm ۷۵ کاهش و مقدار سطح ویژه نانوالیاف حاوی CNT افزایش یافت. اندازه تخلخل داربست حاوی CNT، mμ ۶۸۰ محاسبه گردید که میزان مناسبی برای رشد و تکثیر سلول‌های استخوانی می‌باشد. رفتار تخریب‌پذیری داربست‌ها با قرار دادن نمونه‌ها برای ۶ هفته در محلول PBS ارزیابی گردید که ۵۰% تخریب در داربست حاوی نانولوله‌کربن مشاهده شد. همچنین، درصد زنده‌مانی سلول‌ها با آزمون MTT و چسبندگی سلول‌های استخوانی بر روی سطح داربست‌ها با میکروسکوپ SEM ارزیابی شد. حضور نانولوله‌های کربن و کراتین در داربست‌ سبب افزایش رشد و تکثیر سلول‌های استئوبلاست شد. بنابراین نتایج حاصل از این مطالعه، داربست پلی‌کاپرولاکتون/ کراتین/ نانولوله‌کربن را داربستی مناسب جهت کاربرد در مهندسی بافت استخوان معرفی می‌کند.