تحلیل روند تغییرات بیشینه سرعت بادهای 120 روزه سیستان با آزمون‌های من-کندال و شیب تخمین سن

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی

2 استادیار، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

3 دانشجوی دکتری اقلیم‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی

4 دانشیار، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
10.29252/esrj.9.2.114
چکیده

هدف از انجام این تحقیق بررسی روند تغییرات سرعت باد در ایستگاه سینوپتیک زابل با استفاده از روش‌های ناپارامتری است. دو آزمون من-کندال و شیب تخمین سن جهت تحلیل روند داده‌های سرعت متوسط ماهانه باد و باد بیشینه و فراوانی باد بیشینه در مقیاس ماهانه­ی ایستگاه زابل با دوره مطالعاتی 1963-2014 استفاده گردید. نتایج حاصل از به­کارگیری دو روش در کلیه ماه‌ها در سطح اطمینان 99% با یکدیگر مطابقت داشتند اما در سطح اطمینان 95%، آماره آزمون من-کندال روند خاصی را نشان نمی‌داد در حالی که روش شیب تخمین سنچنین روندی را تأیید می‌کرد. در بررسی نتایج فراوانی باد بیشینه روش شیب تخمین سن در سطوح اطمینان 95% و 99% هیچ‌گونه روندی را نشان نداد ولی نتایج آماره من-کندال برای ماه اوت در سطح اطمینان 95% وجود روند را در این ماه تأیید نمود. بررسی نتایج تغییرات کمیت سرعت متوسط و بیشینه باد در ایستگاه سینوپتیک زابل نشان داد که سرعت متوسط و بیشینه این ایستگاه طی دوره مطالعاتی مذکور 1963-2014 در دوره گرم سال که مصادف با دوره استیلای بادهای 120 روزه است دارای روند مثبت و افزایشی بوده است که این روند افزایشی در سرعت بیشینه بادها محسوس‌تر از متوسط سرعت بادها است. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان‌دهنده وجود روند افزایشی معنی‌دار توسط هر دو آزمون به­کار گرفته شده در کمیت سرعت متوسط و بیشینه باد است.