زمینههای سیاسی- اجتماعی تقویت و توسعه جبهه ی مقاومت در آمریکای لاتین (موردپژوهی ونزوئلا)
نویسندگان
1 1. نویسنده مسئول: دکتر بهزاد قاسمی، دانشیار تاریخ انقلاب اسلامی، گروه ژئوپلتیک محور مقاومت، دانشکده مطالعات بین الملل، دانشگاه
2 2. محمد مهربان، دکتری جامعه شناسی سیاسی، گروه مطالعات منطقه ای، دانشکده مطالعات بین الملل، دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام،
3 4. محمد مبینی، استادیار مدیریت، گروه ژئوپلتیک محور مقاومت، دانشکده مطالعات بین الملل، دانشگاه جامع امام حسینعلیه السلام، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف مقالهی حاضر شناسایی زمینههای تقویت جبهه مقاومت در ونزوئلا و سنجش تأثیر ظرفیتهای موجود بر توسعه جبهه مقاومت در این کشور است. مسئلهی اصلی مقاله شناخت، احصاء و تبیین زمینههای سیاسی – اجتماعیِ دخیل در تقویت و توسعه گفتمان مقاومت در ونزوئلا است (مسئله). براین اساس سوال اصلی پژوهش حاضر عبارت است از اینکه مهمترین مؤلفه و شاخصهای تقویت کننده جبهه مقاومت در ونزوئلا کدام است؟ و اینکه تأثیر مؤلفههای احصاء شده بر توسعه جبهه مقاومت در این کشور به چه میزان میباشد؟ پژوهش از حیث نوع، بنیادی- کاربردی و با روش ترکیبی (کیفی– کمی) انجام گرفته است. به منظور اعتباربخشی به نتایج، میزان تأثیر هریک از مؤلفه و شاخصهای احصاء شده بر تقویت مقاومت مورد سنجش و ارزیابی آماری قرار گرفته و تأثیر آن بر توسعه مقاومت بین شاخصها، از فنون آماری ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون رگرسیون خطی ساده (دو متغیره) و آزمون رگرسیون چندگانه گام به گام استفاده شد (روش). براساس یافتههای کیفی، فطرت انقلابی، تجربه تاریخی مبارزات استقلالطلبانه، تعامل فزاینده و تعاملگرایی ضد نظام سلطه شناسایی و تایید گردید. علاوه بر همبستگی، میزان تأثیر هرکدام از مؤلفهها در بخش تجزیه و تحلیل کمی مشخص شد. در نتیجهی بخش کیفی، مهمترین جبهههای تقویت در 4 مؤلفه شناسایی شده در بالا مشخص و در نتیجه سنجش کمی فرضیه تأثیر و ترتیب اثر بخشی هریک بر توسعه مقاومت مشخص و تایید شدند (یافتهها).
