پراکنش پوسته های زیستی خاک در سطوح تحول سنی یک مخروط افکنه نیمهخشک
نویسندگان
1 گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی- دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی- دانشگاه فردوسی مشهد
4 استادیار گروه زیست شناسی- دانشکده علوم- دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.29252/esrj.9.1.1چکیده
پوسته های زیستی خاک اجتماعی تنگاتنگ بین ذرات خاک و سیانوباکتری، جلبک، قارچ، گلسنگها و خزه ها هستند که بر روی سطح خاک یا در داخل چند میلیمتر فوقانی خاک زندگی میکنند. در این پژوهش به بررسی اثر ژئومورفولوژی بر توزیع زیستگاهی پوسته های زیستی خاک در امتداد تحول سنی یک مخروط افکنه واقع در دامنه های نیمه خشک بینالود جنوبی در خراسان رضوی پرداخته شده است. نمونه برداری در فصل تابستان و بصورت سیستماتیک در طول تسلسل زمانی لندفرمها با استفاده از پلات 25/0 متر مربعی و در ضخامت 5 سانتیمتری سطح خاک صورت گرفت. سطح لندفرم به سه طبقه ساختاری قدیمی، میانه و جدید دستهبندی شد و هر طبقه به 4 قسمت تقسیم و پلاتها به صورت تصادفی انتخاب گردید. در هر سطح 16 نمونهبرداری صورت گرفت که در مجموع 48 نمونه برداشت گردید. نتایج حاکی از آن است که ژئومورفولوژی به طور غیرمستقیم بر توزیع پوسته های زیستی خاک که در نتیجه تفاوت در تخصیص پارامترهای خاک می باشد اثر میگذارد از جمله با کاهش pH و کلسیم کربنات و افزایش رطوبت خاک در طول گرادیان باعث افزایش پوشش پوستههای زیستی خاک میگردد. در نتیجه تفاوت قابل توجهی در توزیع انواع مختلف پوسته های بیولوژیک خاک در چشمانداز بیابان طبیعی وجود دارد.