کمیسازی عدم قطعیت سهم منابع رسوب تپههای ماسهای با استفاده از روش انگشتنگاری مونتکارلو (مطالعه موردی: تپههای ماسهای جازموریان، جنوب استان کرمان)
نویسندگان
1 دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 سازمان انرژی اتمی، تهران، ایران.
3 استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه اکستر، اکستر، انگلستان. Professor of Physical Geography, University of Exeter, Exeter, UK.
4 دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
5 دانشگاه گنبد کاووس، گنبد، ایران
doi
10.29252/esrj.9.1.14چکیده
امروزه استفاده از تکنیک انگشتنگاری رسوب در تعیین سهم منابع رسوبات در حال افزایش میباشد، بنابراین توجه به آنالیز عدم قطعیت در طی فرآیند مدلسازی ضروری میباشد. در این تحقیق به منظور بررسی عدم قطعیت سهم منابع رسوبات تپههای ماسهای در منطقه جازموریان، استان کرمان از تکنیک انگشتنگاری مونتکارلو مورد استفاده قرار گرفت. بدین منظور، پس از انتخاب ترکیب بهینه از ردیابها توسط یک فرآیند آماری دو مرحلهای شامل آزمونهای کروسکال والیس و آنالیز تابع تشخیص، مدل ترکیبی Collins با 10000 بار تکرار در MATLAB اجرا گردید و محدودهی عدم قطعیت مربوط به سهم منابع رسوبات تپههای ماسهای در سطح اطمینان 95 درصد (صدکهای 5/2 و 5/97 درصد) محاسبه گردید. بر طبق نتایج، از بین ده ردیاب اندازهگیری شده، 4 ردیاب شامل Cr، Ni، Li و Co بهعنوان ترکیب بهینه انتخاب شدند و در نهایت بهعنوان پارامتر ورودی به فرآیند مدلسازی در نظر گرفته شدند. عدم قطعیت کامل (%100-0) در سهم منابع بهویژه در Qs و Qal و برای برخی نمونههای رسوب دیگر، منبع Qt محاسبه گردید و دو منبع اول در بیشتر نمونههای رسوب بیشترین عدم قطعیت نشان دادند و همچنین به علت وزش بادهای چند جهته در منطقه، منابع تامینکننده رسوب برای نمونههای مختلف تپههای ماسهای نیز متغیر میباشد. با توجه به کارایی بالای این تکنیک، استفاد از این روش در مناطقی با تپههای ماسهای فعال به منظور شناسایی منابع آنها، کمی کردن سهم منابع و بررسی عدم قطعیت آنها توصیه میشود.