ارزیابی چاههای برداشت آب شهرستان اسلامشهر از نقطه نظر ماسهدهی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشکده انرژی های نو و محیط زیست، دانشگاه آزادواحد غرب تهران
4 دانشگاه تهران
doi
چکیده
ماسهدهی بهعنوان یک ریسک مخاطرهآمیز در حفر چاهها و تأمین آب شرب در پهنههایی با زمینشناسی رسوبی و بافت خاک دانه ریز شناخته میشود. در این راستا این پژوهش نیز با هدف بررسی میزان ماسهدهی در چاههای تأمین آب شرب شهرستان اسلامشهر انجام شد. بدین منظور ده چاه که عمده نیازهای شرب این شهرستان را تأمین میکنند، انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. نمونههای مورد نیاز در چهار زمان در فصلهای متفاوت برداشت شد. به این صورت که ماسهدهی آب در زمان استارت پمپ، یک، چهار، هشت و دوازده ساعت پس از شروع پمپاژ جمعآوری گردید. پس از انجام آنالیز دادههای آزمایشگاهی و مطالعات ساختمان چاهها نتیجهگیری شد که ماسهدهی چاههای واقع در نواحی شمالغرب، جنوبشرقی و جنوبغربی محدوده مطالعاتی نسب به دیگر چاههای آب شرب روستاهای شهرستان اسلامشهر بیشتر بوده و در زمان شروع پمپاژ میزان ماسهدهی آنها زیاد و پس از گذشت زمان برداشت تا 4 ساعت بعد از شروع به کار پمپ، میزان ماسهدهی کم شده است. بعد از این زمان، با افزایش زمان برداشت آب، میزان ماسهدهی چاه نیز افزایش پیدا میکند بهطوری که بعد از گذشت 12 ساعت از کار پمپ میزان ماسهدهی چاه بیشتر از زمان اولیه شروع به کار پمپ میباشد و برای برداشت آب باید این بازههای زمانی را مد نظر قرار داد.
