سنجش میزان رضایتمندی ساکنان از کیفیت محیط شهری در بافتهای فرسوده پس از فرآیند نوسازی )مطالعه موردی: محلات اسدی و صفا-منطقه 31 تهران(

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه تهران

doi
چکیده

بافت‌های فرسوده شهری بر اثر گذشت زمان و تغییر در الگوهای فضایی ساخت‌وساز، دارای مشکلات زیادی از لحاظ شرایط کالبدی، اقتصادی و اجتماعی برای زندگی ساکنان آن­ها شده‌اند. بر این اساس راهبرد بهینه بهسازی و نوسازی این بافت‌ها دارای اهمیت زیادی در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی رضایتمندی ساکنان محلات اسدی و صفا منطقه 13 تهران از کیفیت محیط شهری پس از فرآیند نوسازی می‌باشد. روش پژوهش به صورت توصیفی– تحلیلی و روش گردآوری داده­ها، پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری در این پژوهش ساکنان محلات اسدی و صفا می‌باشند که با استفاده از فرمول کوکران 320 نفر نمونه انتخاب و پرسش‌نامه بین آن‌ها توزیع شده است. داده­ها در نرم‌افزار SPSS با استفاده از آزمون­های T تک نمونه‌ای، کندال و همبستگی پیرسون تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان می‏دهد که شهروندان از میان شاخص‏های مورد بررسی نسبت به شاخص‌های زیبایی‌شناسی، کالبدی و امنیت ابراز نارضایتی کرده‌اند. بالاترین سطح رضایتمندی ساکنان به بعد دسترسی و پایین‌ترین سطح رضایتمندی به بعد کالبدی تعلق دارد. نتایج به دست آمده از همبستگی پیرسون گویای این حقیقت می‌باشد که بین ویژگی‌های فردی ساکنین و رضایتمندی آن‌ها از شاخص‌های کیفیت محیط رابطه‌ای وجود ندارد.