اثر جلبک Chlorella vulgaris و مخمر Saccharomyces cerevisiae بر رشد، پروتئین و ترکیب اسیدهای آمینه کل و آزاد روتیفر Brachionus calyciflorus
نویسندگان
1 هیئت علمی دانشگاه
2 عضوء هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
اثر 3 تیمار غذایی، شامل جلبک Chlorella vulgaris در 2 غلظت 106 و 107 سلول در میلیلیتر و یک تیمار از مخمر Saccharomyces cerevisiae، بر رشد، پروتئین و پروفیل اسیدهای آمینه کل و آزاد روتیفر Brachionus calyciflorus پس از 10 روز تغذیه بررسی شد. نرخ رشد ویژه روتیفر تغذیه شده با جلبک نسبت به مخمر معنیدار بود (05/0 < P), ولی تفاوت معنیداری بین دو غلظت جلبک مشاهده نشد. حداکثر تراکم روتیفر (7/10±1790 تعداد در میلیلیتر) در غلظت بالای جلبک بهطور معنیداری (05/0 < P) بیش از غلظت پایین (1/41±525) و تیمار حاوی مخمر (1/2± 115) بود. میزان پروتئین در تیمار مخمر نسبت به تیمار غلظت پایین جلبک به طور معنی داری بیشتر بود (05/0 < P). مقادیر اسیدهای آمینه کل در تیمارهای مخمر، غلظت بالا و غلظت پایین جلبک بهترتیب 16± 66/250، 14± 82/198 و 10±15/112 میلیگرم بر گرم نمونه بود (05/0 < P). حداکثر و حداقل مقدار اسیدهای آمینه آزاد در روتیفر تغذیه شده با مخمر نانوایی (1/1± 77/8) و غلظت پایین جلبک (3/0 ±04/4) مشاهده شد (05/0 < P). بر اساس این تحقیق، روتیفر تغذیه شده با جلبک در مقایسه با مخمر میزان رشد بالاتری را نشان داد، ولی میزان پروتئین و اسیدهای آمینه در روتیفر تغذیه شده با مخمر نسبت به جلبک کلرلا بالاتر بود. همچنین در تیمار با غلظت بالای جلبک، میزان اسیدهای آمینه کل بدن افزایش نسبی نشان داد.