استنادپذیری حقوقی داده های متضمن اطلاعات پرداخت مبتنی بر رمزارز

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی،، دانشکده حقوق، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکترای حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران

3 استادیارحقوق خصوصی، گروه کسب و کار دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22034/thdad.2022.1972684.2295
چکیده

یکی از استفاده‌هایی که می‌توان از رمزارز به عنوان قسمی از پول دیجیتال داشت، استفاده از آن به عنوان وسیله پرداخت است. مهمترین مسأله حقوقی در این رابطه آن است که آیا اطلاعات پرداخت مبتنی بر رمزارز که در قالب ارتباط الکترونیک و داده‌پیام ایجاد، انتقال و حفظ می‌شود، می‌تواند به عنوان یک سند معتبر در نظرگرفته شود؟ مادامی که سندیت این اطلاعات اثبات نشود پرداخت‌کننده رمزارز نیز نمی‌تواند به استناد عمل خود در مقابل دریافت‌کننده بری‌الذمه تلقی شود.پژوهش حاضر، از نوع بنیادی و روش تحقیق توصیفی- تحلیلی می باشد.با بررسی ارکان حقوقی سند و جریان آن در اسناد الکترونیک و نهایتاً تطبیق آن با اطلاعات پرداخت مبتنی بر رمزارز می-توان دریافت که اطلاعات این پرداخت به واسطه وجود سیستم اطلاعاتی مطمئن‌، بهره‌گیری از امضای دیجیتال، الگوریتم رمزنگاری نامتقارن و هش رمزگذاری‌شده هم در مرحله ایجاد و هم در زمان ثبت اطلاعات اولاً یک سند الکترونیک محسوب می‌شود؛ ثانیاً سندی معتبر و قابل ارائه در محاکم جهت اثبات پرداخت می‌باشد.