سنجش تابآوری شهری در برابر خطر وقوع زلزله مطالعه موردی: شهر اردبیل
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
چکیده
شهر اردبیل یکی از کانونهای پر خطر از نظر احتمال وقوع زلزله در ایران است. این مسئله تهدیدی جدی برای پایداری توسعه این شهر محسوب میشود. هدف این پژوهش سنجش میزان تابآوری شهر در برابر خطر وقوع زلزلههای احتمالی است. این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی است. بر این اساس تابآوری شهر بر مبنای 14 معیار در قالب 4 مؤلفه اصلی به روش دلفی و توسط 50 خِبره ارزیابی شدهاند. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از آزمونهای t تک نمونهای، فریدمن، کندال و تحلیل مسیر در قالب نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که وضعیت تابآوری شهر اردبیل در برابر وقوع زلزله احتمالی در مجموع مؤلفهها، با میانگین 33/3 نامطلوب است. همچنین میزان تابآوری شهر در حین وقوع و بعد از وقوع زلزله بسیار کمتر و در سطح 95 درصد معنیدار است. از بین مؤلفههای چهارگانه، مؤلفه کالبدی با مجموع اثرات مستقیم و غیر مستقیم 5/56 درصد آلفا را تبیین نموده و موثرترین مؤلفه در تابآوری شهر اردبیل است. ابعاد چهارگانه تابآوری، روی هم رفته توانستند 9/74درصد از تابآوری شهر اردبیل را تبیین نمایند. در پایان و بر مبنای یافتههای پژوهش و در چارچوب 4 مؤلفه اصلی، پیشنهاداتی برای تابآور نمودن شهر در مقابل خطر وقوع زلزلههای احتمالی در شهر اردبیل ارائه شدهاند.