تأثیردورههای گرسنگی برشاخصهای خونی استرس درتاسماهی ایرانی (Acipenser persicus)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی- رئیس موسسه
2 عضو هیئت علمی
3 موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر
4 عضو هیئت علمی
5 کارشناس
doi
چکیده
تأثیر دورههای گرسنگی بر پاسخهای فیزیولوژیک ازطریقشاخصهای استرس (سطوح گلوکز، کورتیزول و نیز آنزیمهای کبدی) درتاسماهی ایرانی،Acipenser persicus، با وزن متوسط 28/0± 06/108 گرم و در شرایط پرورشی یکسان بهمدت 8 هفته بررسی شد. این مطالعه در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با پنج گروه آزمایشی و در سه تکرار شامل گروه کنترل (بدون دوره گرسنگی) و تیمارهای یک، دو، سه و چهار هفته گرسنگی، و چهار هفته غذادهی در حد اشتها پس از دوره گرسنگی بود. سطوح گلوکز و کورتیزول پلاسما در طول گرسنگی و تغذیه مجدد نسبت به گروه شاهد تغییر معناداری نیافت (05/0p>) که نشانگر توانایی بالای این گونه در حفظ گلوکز خون در طی دورههای مختلف گرسنگی و بازیابی مقادیر پلاسمایی گلوکز خون پس از تغذیه مجدد بود. درحالیکه سطوح آنزیمهای کبدی پلاسما شامل AST، ALT و ALP در تیمارهای گرسنگی نسبت به شاهد، افزایش معناداری را نشان داد، بهطوریکهپس از تغذیه مجدد در تیمارهای گرسنگی کاهش و به حد تیمار شاهد رسید. با توجه به نقش آنزیمهای کبدی در گلوکونئوژنز و با در نظر گرفتن ثابت ماندن گلوکز و کورتیزول پلاسما طی دورههای گرسنگی، بهنظر میرسد که آنزیمهای کبدی در ثابت نگهداشتن قند خون طی دوران گرسنگی، نقش مهمی را دراینماهی ایفا میکنند.