حل مساله تعارض متحرک با قواعد تعارض قوانین در زمان
نویسندگان
1 عضو هیات علمی و استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی ،دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
doi
10.22034/thdad.2022.529513.1787چکیده
مساله قانون صالح در موضوع تعارض متحرک در مورد پدیده هایی محل گفتوگوست که به مرور شکل میگیرند یا آثار آن ها به تدریج ظاهر میشوند. پاره ای از تفاوتها، بویژه حاکمیت یک قانون در حقوق داخلی و صلاحیت همزمان دو قانون در عرصه بینالملل، سبب شده تا قواعد تعارض قوانین در زمان برای حل این مساله از دید تیزبین حقوقدانان مخفی بماند. ایستا کردن، خدشه به امنیت نهادهای حقوقی و اخلال در یکپارچگی یک سیستم حقوقی نتایج دیدگاههایی است که بدون توجه به قواعد یادشده نظر به بقای صلاحیت قانون پیشین در تعارض متحرک دارند. میتوان با روش توصیفی- تحلیلی و بکارگیری قواعد تعارض قوانین در زمان ارائه راهکار کرد. درواقع، تشابهی تعیینکننده میان مفاهیم وجود دارد: در هر دو مورد، مساله، حدود حاکمیت قوانین بر موضوع و آثار آن میباشد. در حقوق داخلی، همچنان صلاحیت قانون قدیم بر وقایع گذشته حفظ میشود، ولی قانون جدید در اداره پدیدههای آینده بیرقیب است. در حقوق بینالملل نیز، قانون پیشین بر شرایط تشکیل موضوع و آثار گذشته آن و قانون پسین بر آثار آینده و موضوع جدید حکومت میکند. مرز فاصل در حقوق داخلی، زمان اجرای قانون جدید و در حقوق بینالملل لحظه تغییر عامل ارتباط است. البته در امکان عطف بماسبق شدن است که تفاوتها ظاهر میشوند. در تعارض قوانین در زمان، قانونگذار واحد میتواند قانون را به گذشته تسری دهد، در حالیکه در تعارض متحرک امکان صلاحیت قانون پسین تا لحظه تغییر عامل ارتباط وجود ندارد.