تأثیر بازخورد اصلاحی نوشتاری متمرکز و غیرمتمرکز بر صحت زمان گذشتۀ سادۀ زبانآموزان ایرانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.29252/LRR.12.1.2چکیده
مطالعۀ حاضر به بررسی نقش بازخورد اصلاحی نوشتاری متمرکز و غیرمتمرکز مستقیم بر صحت زمان گذشتۀ سادۀ باقاعده و بیقاعدۀ انگلیسی زبانآموزان سطح متوسط پرداخت. تعداد 60 زبانآموز ایرانی بهطور تصادفی به دو گروه آزمایشی (متمرکز و غیرمتمرکز) و گروه گواه طبقهبندی شدند. هر سه گروه در 4 جلسۀ متوالی، تکلیف نوشتاری انجام و به معلم تحویل دادند. جلسۀ بعد، هر گروه تکلیفهای خود را در شرایطی متفاوت دریافت کردند. در تکلیفهای نوشتاری گروه بازخورد اصلاحی متمرکز، صرفاً افعال نادرست زمان گذشتۀ ساده تصحیح شد، ولی در نوشتار گروه بازخورد اصلاحی غیرمتمرکز، تمامی نکتههای نادرست گرامری تصحیح شد. گروه کنترل هیچ بازخورد اصلاحی دریافت نکرد. نتایج نشان داد که گروه بازخورد اصلاحی متمرکز بهطور معنادار بهتر از گروههای دیگر در پسآزمون بلافصل عمل کرده است. نتایج نظرسنجی حاکی از آن است که زبانآموزان بازخورد اصلاحی متمرکز را به بازخورد اصلاحی غیرمتمرکز ترجیح دادند.