تأثیر بازخورد اصلاحی نوشتاری متمرکز و غیرمتمرکز بر صحت زمان گذشتۀ سادۀ زبان‌آموزان ایرانی

نویسندگان

1 دانشیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ‌ارشد گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.29252/LRR.12.1.2
چکیده

مطالعۀ حاضر به بررسی نقش بازخورد اصلاحی نوشتاری متمرکز و غیرمتمرکز مستقیم بر صحت زمان گذشتۀ سادۀ باقاعده و بی­قاعدۀ انگلیسی زبان­آموزان سطح متوسط پرداخت. تعداد 60 زبان­آموز ایرانی به­طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (متمرکز و غیرمتمرکز) و گروه گواه طبقه­بندی شدند. هر سه گروه در 4 جلسۀ متوالی، تکلیف نوشتاری انجام و به معلم تحویل دادند. جلسۀ بعد، هر گروه تکلیف­های خود را در شرایطی متفاوت دریافت کردند. در تکلیف­های نوشتاری گروه بازخورد اصلاحی متمرکز، صرفاً افعال نادرست زمان گذشتۀ ساده تصحیح شد، ولی در نوشتار گروه بازخورد اصلاحی غیرمتمرکز، تمامی نکته­های نادرست گرامری تصحیح شد. گروه کنترل هیچ بازخورد اصلاحی دریافت نکرد. نتایج نشان داد که گروه بازخورد اصلاحی متمرکز به­طور معنا­دار بهتر از گروه­های دیگر در پس­آزمون بلافصل عمل کرده ­است. نتایج نظرسنجی حاکی از آن است که زبان­آموزان بازخورد اصلاحی متمرکز را به بازخورد اصلاحی غیرمتمرکز ترجیح دادند.