بررسی نهادهایانقلابی به مثابه ابزار اجرای خطمشی عمومی در تجربه انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام، تهران، ایران
doi
چکیده
اجرای خطمشی عمومی، جزو پیچیده ترین مراحل خطمشی گذاری عمومی است که هم مستلزم بهره گیری از اتقان در مرحله تدوین خطمشیهای است و هم مستلزم ابزارهایی که بتواند اجرای خطمشی را به بهترین شیوه به منصه ظهور برساند. دهه آغازین انقلاب اسلامی، هم به لحاظ فقدان مدلهای آزمایش شده بومی و اسلامی برای اداره و هم به جهت تقابل قدرتهای مستکبر جهانی، پیچیدگی مضاعفی برای رهبر جامعه جهت تحقق خطمشی گذاری عمومی داشته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابزار اجرای خطمشی عمومی در دهه نخست انقلاب اسلامی صورت پذیرفته است. طبق مطالعات اندیشمندان حوزه اجرای خطمشی، یکی از ابزارهای مهم «سازمانی» اجرای خطمشی عمومی، «بازسازماندهی دولت» است. امام خمینی(ره) با بهره گیری از این ابزار، به شیوهای منحصر به فرد، بر پیچیدگیها غلبه کرد و خطمشیهای عمومی موردنظر نظام جدید جمهوری اسلامی توسط ابزارهای ایشان تحقق یافته است. واکاوی وثیق ابزارهای مورد استفاده جهت اجرای خطمشیهای عمومی دهه نخست انقلاب اسلامی، میتواند به غنای دانش نظری در زمینه اجرای مطلوب خطمشی عمومی در ایران کمک کند. پژوهش حاضر با روش تحلیل مضمون به وسیله بررسی اسناد و مصاحبه با اندیشمندان مرتبط، به واکاوی نهادهای انقلابی ابتدای انقلاب به مثابه ابزار اجرای خطمشی عمومی میپردازد. نتایج نشان داد نهادهای انقلابی ایجاد شده به وسیله امام خمینی(ره)، با مولفههای «برنامه ریزی آرمانگرایانه»، «رهبری کرامت آمیز»، «سازماندهی انقلابی»، «فرهنگ سازمانی جهادی» و «مدیریت متعالی منابع انسانی»، خطمشیهای عمومی ابلاغی از سوی رهبر جامعه را به شکلی مطلوب پیاده سازی و اجرا کردهاند.