فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زبان خانه اندیشه است. احساسات، عواطف، اندیشه­ها و همۀ آنچه در ضمیر آدمی نهفته است، تنها از طریق زبان و با نشانه‌های زبانی امکان بروز می‌یابد، اما آنچه زبان شاعران را از زبان مردم عادی متفاوت می‌کند، دقت و ظرافتی است که از طریق گزینش و چینش اجزای کلام و صورت‌بندی نحوی، احساسات و عواطف را به بهترین شکل آشکار می­کند. پژوهش حاضر در چارچوب نظریۀ دستور چامسکی مبنی بر بروز معنا در نحو و نیز رویکرد روان ـ زبان‌شناسی، می‌کوشد با بررسی زبان شعر فروغ فرخزاد نشان دهد که مهم‌ترین کارکردهای مقوله‎‌های صرفی و نحوی در بازتاب «اضطراب» در شعر او کدام­اند؟ بر این اساس، از میان دفترهای شعری فروغ، تعداد پنجاه شعر برگزیده و تحلیل شد. نتایج حاصل نشان می‌دهد که نحو شعر فروغ در مقوله‌های چینش گروه‌های اسمی و فعلی، هم­خوانی اجزا و گروه‌ها با یکدیگر، تکرارها و جابه­جایی‌ها در بیشتر موارد بازتاب­دهنده «اضطراب» است. از سوی دیگر، مقوله‌های صرفی همچون انتخاب واژه­ها، قیدها، صفت‌ها و عبارت‌ها در همین حوزه معنایی قرار دارند و اضطراب حاصل از چینش‌های نحوی را به‌شدت تقویت می‌کنند.