بررسی اثرات رشد سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سطح اشتغال در ایران (مدل خود توضیح با وقفههای گسترده ARDL)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه اقتصاد دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
doi
چکیده
یکی از راههای ایجاد اشتغال، بالا بردن ظرفیتهای شغلی در یک جامعه از طریق تشکیل سرمایههای جدید است. هدف از انجام تحقیق حاضر، تحلیل اثرات سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سطح اشتغال کشور میباشد. بر این اساس از دادههای آماری دورة 1389-1349 استفاده شده است تا رابطة بین سرمایهگذاری مستقیم خارجی و اشتغال را در یک چارچوب نظری و تجربی اقتصادی در دوره اشاره شده مورد مطالعه و بررسی قرار دهد. همچنین با استفاده از مدل خود توضیح با وقفههای گسترده (ARDL) روابط کوتاه مدت و بلندمدت بین متغیرهای موجود برآورد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج بدست آمده نشان میدهد که سرمایهگذاری مستقیم خارجی در هر دو دوره کوتاهمدت(1286/0) و بلندمدت (1261/0) به طور مستقیم و معنیداری برسطح اشتغال تأثیرگذار بوده، به طوری که جریان ورود سرمایهگذاری مستقیم خارجی فرایند ایجاد اشتغال را بهبود بخشیده است. ضریب جمله تصحیح خطا (ECM) بدست آمده در این مدل، نشان میدهد که در هر دوره 2/10 درصد از عدم تعادل در اشتغال تعدیل شده و به سمت روند بلندمدت خود نزدیک شده است. آزمونهای ثبات ساختاری CUSUM و CUSUMSQ نیز نشان میدهد که ضرایب تخمین در طول دوره مورد مطالعه با ثبات هستند.