تاثیر عدم قطعیت خروجی مدل های اقلیمی در پیش بینی تغییرات تراز سطح آب زیرزمینی
نویسندگان
1 دانشگاه بهشتی
2 دانشگاه بهشتی
3 پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
چکیده
با توجه به عدم قطعیتهای موجود در خروجی مدلهای اقلیمی در این تحقیق از خروجی 16 مدل اقلیمی برای پیشبینی تغییرات تراز سطح آب زیرزمینی در آبخوان دشت همدان-بهار در دوره آتی استفاده شده است. برای این منظور مدلهای مختلف اقلیمی بر مبنای توانایی آنها در شبیهسازی متغیرهای اقلیمی در دوره پایه (2000-1970) وزندهی شده و سپس بر مبنای وزن مدلهای اقلیمی و مقادیر پیشبینی شده توسط آنها در دوره آتی (2045-2015) تغییرات بارندگی و دما در سطوح احتمال مختلف 10، 50 و 90 درصد محاسبه شده است. با استفاده از دادههای اقلیمی ایستگاه سینوپتیک همدان و مقدار تغییرات پیشبینی شده بارش و دما در سطوح احتمال مختلف، برای سناریو انتشار A2، مقادیر بارش و دما توسط مدل LARS-WG به شکل روزانه تولید شده است. با توجه به مقادیر پیشبینی شده بارش و رواناب تخمین زده شده توسط شبکه عصبی مصنوعی، تغییرات تراز سطح آب زیرزمینی در سطوح ریسک مختلف شبیهسازی شده است. میزان افت متوسط سالانه تراز آب زیرزمینی در دوره 20 ساله مشاهداتی 72/0 متر میباشد و این میزان برای سطوح احتمال 10، 50 و 90 درصد به ترتیب 53/0، 1/1 و 3/1 متر میباشد. با توجه به اینکه ضخامت متوسط زون اشباع در شرایط کنونی آبخوان حدود 50 متر میباشد لذا با حفظ شرایط کنونی برداشت از منابع آب زیرزمینی و وقوع مقادیر پیشبینی شده تغییرات تراز سطح آب زیرزمینی به خصوص در سطح ریسک 50 و 10 درصد، عملاً در 30 سال آینده آبخوان دشت همدان-بهار از بین خواهد رفت.