بررسی عوامل مختلف برعمق نفوذ و پهنای جوش آلیاژ Ti-6Al-4V جوشکاری شده با روش پلاسما
نویسندگان
1 پژوهشکده حمل و نقل فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران
2 پژوهشکده حمل و نقل فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران
doi
چکیده
در این تحقیق، عوامل مختلف جوشکاری پلاسما بر روی کیفیت جوش ورق 3 میلیمتر آلیاژ تیتانیوم Ti-6Al-4V بررسی شده است. این عوامل شامل شدت جریان الکتریکی، سرعت خطی جوشکاری و ترکیب مختلف گاز پلاسما (آرگون ـ هلیوم) است که بر پهنای سطح و ریشه جوش (نشاندهنده مقدار حرارت ورودی) موثر میباشد. نتایج ماکروگرافی نشان میدهد که یک محدوده مشخص از شدت جریان الکتریکی و سرعت خطی وجود دارد که در داخل این محدوده نفوذ جوشکاری مناسب بوده و یک منطقه جوش، بدون هرگونه عیب داخلی و سطحی و با خواص مکانیکی مطلوب بدست میآید. همچنین با محافظت موضعی منطقه جوش، سطح دنباله و ریشه جوش با گاز آرگون با خلوص 5N میتوان از اکسید شدن منطقه جوش و تشکیل اکسید تیتانیوم بر سطح جوش جلوگیری کرد (جوش نقرهای رنگ براق). نتایج آزمون مکانیکی نشان میدهد که در صورت جوشکاری در داخل محدوده مناسب بدست آمده از عوامل جوشکاری، استحکام کششی فلز جوش نزدیک به فلز پایه میباشد. به علت اتوماتیک بودن روش جوشکاری، تکرارپذیری روش جوشکاری پلاسما بسیار مناسب بوده و کیفیت جوش به خوبی قابل کنترل میباشد. افزایش مقدار گاز هلیوم باعث گسترش منطقه جوش و عمق نفوذ بالاتر جوش میشود. بررسی ریزساختار منطقه جوش نشان میدهد که سه ساختار آلفای محصور شده دندانهای، ساختار آلفا ـ بتا (ویدمن اشتاتن) و مارتنزیت در ساختار فلز جوش وجود دارد.