ارزیابی کاربری اراضی با تأکید بر افزایش امنیت اجتماعی در محلات مسکونی نمونۀ موردی: محلۀ فاطمیۀ شهر مشهد
نویسندگان
1 استادیار مدیریت شهری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22108/ue.2019.112571.1077چکیده
امنیت از مسائلی است که در طول تاریخ اهمیت داشته است. در این راستا در پژوهش حاضر تأثیر کاربری اراضی در محلههای مسکونی بر میزان امنیت اجتماعی و پیشگیری از جرم ارزیابی و تحلیل شده است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی است. گردآوری اطلاعات با مطالعۀ منابع کتابخانهای، اسنادی و برداشت میدانی صورت گرفته است. برای انتخاب حجم نمونه نرمافزار PASS به کار رفته است و 383 نفر محاسبه شدهاند. درنهایت با کمک نرمافزار SPSS دادههای بهدستآمده از آزمونهای مان - ویتنی، همبستگی اسپیرمن و فریدمن، تجزیهوتحلیل و گزینهها با استفاده از مدل ویکور ارزیابی شدهاند. نتایج تحقیق، امنیت اجتماعی کمی را در محلۀ فاطمیه نشان میدهد و بیان میکند کاربریها بر میزان امنیت تأثیرگذارند؛ همچنین کاربریهای ناسازگاری در پیرامون و داخل محله وجود دارند که بر امنیت اجتماعی تأثیرگذارند. از میان کاربریهای موجود، کاربریهای مذهبی، آموزشی و بهداشتی بیشترین تأثیر را بر بهبود امنیت اجتماعی در محلۀ فاطمیه بر جای گذاشتهاند. درنهایت برای بهینهسازی کاربری اراضی بهمنظور بهبود امنیت اجتماعی پیشنهادهایی ارائه شده است.
