الگویی برای کنترل راهبردی کسب‌وکارها

نویسندگان

1

2 دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشگاه لرستان

4 دانشگاه پیام نور

doi
100/jiams.2024.8895.7769
چکیده

امروزه سازمان ها با اقتصادی در حال گذار و محیطی بسیار نامعلوم مواجه اند و برای بقا و شکوفایی ناگزیر از کنار آمدن با چالش های این محیط متلاطم میباشند، درنتیجه لازم است سازمان ها راهبردهای خود را به موقع و به طور مداوم تغییر دهند؛ آنچه موضوع اصلی کنترل راهبردی است. کنترل بخش بسیار مهمی از فرایند مدیریت راهبردی جهت اطمینان از مسیر مناسب راهبردها و مدیریت موثر سازمان است که متاسفانه اغلب به اندازه لازم، به آن پرداخته نمیشود. پژوهش های نظری و عملی بسیاری در این زمینه وجود دارد که نظر به گستردگی و پراکندگی این تحقیقات، نیاز به توسعه چارچوب نظری جامع و به روزی در این زمینه محسوس است؛ لذا در این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات، با طی مراحل شناسایی سوالات پژوهش، شناسایی معیارهای شمول و حذف، جستجو با استفاده از واژگان کلیدی مرتبط و استخراج و ترکیب داده ها، نتایج 150 مطالعه در حوزه کنترل راهبردی تلخیص و در الگوی واحدی گردآوری شده است. بر اساس الگوی توسعه یافته، ابعاد (منطبق بر چارچوب سایمونز) و مولفه های کنترل استراتژیک (اعم از کنترل سیاسی، کنترل فرهنگی، کنترل انطباق با محیط، کنترل پیش نگر، کنترل مبتنی بر سناریو و یادگیری سازمانی زیرمجموعه بعد کنترل تعاملی، کنترل های رسمی برون سازمانی و درون سازمانی زیرمجموعه بعد کنترل تشخیصی، کنترل بینشی و ارزشی زیرمجموعه بعد کنترل باورها و کنترل های محدودکننده و ساختار سازمانی زیرمجموعه بعد کنترل مرزها) شناسایی شده و سپس فرصت های بالقوه پژوهشی آینده و شکاف های این حوزه نیز شناسایی و پیشنهاد شده است.