تعیین ترکیب بهینۀ مستأجر در مراکز خرید با لحاظ اثرات خارجی بین‌فروشگاهی مطالعۀ موردی: اصفهان سیتی‌سنتر

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد و کارآفرینی، دانشکده پ‍ژوهش های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه اقتصاد شهری، دانشکدۀ اقتصاد و کارآفرینی هنر، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.

3 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

4 استادیار، گروه اقتصاد و کارآفرینی، دانشکده پ‍ژوهش های عالی هنر و کارآفرینی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22108/ue.2018.112250.1075
چکیده

توسعۀ مراکز خرید در شهرها موجب پدیدآمدن مسئله‌ای برای توسعه‌دهندگان آن می‌شود. آن مسئله، ترکیب بهینۀ فروشگاه‌ها در مراکز خرید است. هم‌جواری فروشگاه‌های مشابه و متنوع برای هر کاربر باعث افزایش جذابیت مرکز خرید می‌شود و هزینه‌های خرید را برای مشتریان کاهش می‌دهد. به منافع حاصل از هم‌جواری فروشگاه‌های مشابه یا در کنار هم قرارگرفتن فروشگاه‌های متنوع، اثرات خارجی بین‌فروشگاهی[1] گفته می‌شود. هدف نگارندگان این مطالعه تعیین ترکیب بهینۀ فروشگاه‌ها برای مرکز خرید اصفهان سیتی‌سنتر در دورۀ زمانی دی تا اسفند 1396 است. برای این کار از الگوی برنامه‌ریزی خطی عدد صحیح خالص استفاده شده است که در آن مجموع منافع توسعه‌دهنده، ازجمله اثرات خارجی بین فروشگاهی، حداکثر می‌شود؛ بنابراین 7 نوع خرده‌فروشی طلا و نقره، لوازم آرایشی و بهداشتی، پوشاک، لوازم منزل، مبلمان و دکوراسیون داخلی، رستوران و فست فود وکافی‌شاپ در 3 کلاس اندازه‌ای و 3 کلاس مکانی مختلف بررسی شده است. مقایسۀ نتایج بهینه با نتایج واقعی نشان می‌دهد بیشترین انطباق به کاربری طلا و نقره، مبلمان و دکوراسیون داخلی و لوازم منزل مربوط می‌شود. به‌طورکلی نتایج بهینه، تمرکز بیشتر در برخی کاربری‌ها را نشان می‌دهد؛ درحالی‌که در حالت واقعی، فروشگاه‌ها به‌صورت متنوع‌تری توزیع شده‌اند. یکی از دلایل آن لحاظ‌نکردنِ اثرات خارجی بین‌فروشگاهی ناشی از تنوع فروشگاه‌ها در الگوست. [1]. Inter stores externalities