ارزیابی سیاستهای توسعه منطقهای با استفاده از همگرایی رفاه اجتماعی استانهای ایران: کاربرد روش اقتصادسنجی غیرخطی جزء اخلال فضایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22108/ue.2018.102306.1014چکیده
چکیده: همگرایی رفاه اجتماعی مناطق یکی از معیارها برای ارزیابی سیاستهای توسعه منطقهای است. هدف این مقاله نیز بررسی همگرایی رفاه اجتماعی برای ارزیابی توسعه منطقهای طی دوره زمانی 1379-1392 میباشد. برای این منظور از تکنیک غیرخطی استار جزء اخلال فضایی برای تفکیک رژیمهای خطی و غیرخطی استفادهشده است. نتایج مدل حاکی از آن است که 2 گروه استانها قابلتفکیک است. گروه اول، استانهایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آنها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق بوده و اثرات فضایی در آنها مشاهده نمیشود. گروه دوم، استانهایی هستند که رشد رفاه اجتماعی آنها صرفاً متأثر از رفاه اجتماعی خود مناطق نبوده و اثرات فضایی در آنها مشاهده میشود که شامل استانهای قم، اصفهان، خوزستان، چهارمحال و بختیاری، فارس و بوشهر هستند و بقیه استانها در گروه اول قرار دارند. همچنین بر اساس نتایج این تحقیق، در بین مناطق گروه اول همگرایی وجود دارد ولی در بین استانهای گروه 2 همگرایی وجود ندارد؛ بنابراین به نظر میرسد سیاستهای اعمالشده نتوانستهاند شکاف و نابرابری منطقهای را از بین برده و توازن منطقهای را ایجاد نمایند. طبقهبندیJEL:.R12, C20,I31