نسخه شناسی تذکرة الابرار

نویسندگان

1 دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشگاه علامه طباطبایی

3 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22034/crtc.2025.469965.1154
چکیده

چکیدهبه مدد شناخت نسخه‌های خطی یک اثر امکان تصحیح دقیق، تحلیل جامع و پُر کردن خلأهای دانش نسخه‌شناسی فراهم می‌شود. تذکرة الابرار اثری است با درونمایة عرفانی در شرح احوال سادات صوفی شبه قارة هند که در سلاسل مختلف فقری مشرّف شده بودند و برخی از بزرگان آنها در امور لشکری و حکومتی خدمت می‌کردند. این کتاب برای بیشتر پژوهشگران ناشناخته است و در جایی معرفی و منتشر نشده است. هدف از نوشتن این مقاله شناسایی نسخه‌های خطی تذکرة الابرار، رفع ابهام دربارة مؤلف واقعی آن و در نهایت بررسی سبک‌شناسی نسخة کتابخانة ملی ملک تهران است. پژوهش حاضر مطالعه‌یی نظری است که به روش توصیفی – تحلیلی به گردآوری، مقایسه و نتیجه-گیری نهایی دربارة این موضوع پرداخته است. از نظر زبانی سبک غالب دورة گورکانی مانند صفات ترکیبی، وجه وصفی مکرر، صفت و موصوف هم ارز، ضعف تألیف، واژه‌های هندی و گجراتی، کلمات فارسی رایج در شبه قاره و جمع‌های غیرمتعارف نظیر افاغنه در این تذکره به چشم می‌خورد. از دیدگاه محتوایی نیز کاربرد کرامت‌های مشایخ و پس از آن مبحث ولایت در تصوف، معرفت و توحید و اهمیت جایگاهِ خرقة جانشینی‌ بسامد بیشتری دارد.