آثار اقتصادی تغییرکاربری اراضی و باغات در فقه و حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
2 استادیار گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
3 استادیار گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.
doi
10.22034/ejs.2023.408574.1498چکیده
زمینه و هدف: روند رو به افزایش تغییر کاربری زمین در سالهای اخیر خسارتهای جبرانناپذیری را به عرصههای طبیعی وارد کرده است. هدف مقالة حاضر آثار اقتصادی و اجتماعی تغییر کاربری غیر مجاز اراضی و باغات در حقوق ایران است. مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیش برداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: کاهش تولید محصولات کشاورزی و تهدید امنیت غذایی، از بین رفتن پوشش گیاهی، کاهش تنوع زیستی، فرسایش و کاهش حاصل خیزی خاک،گسترش بیابانها و وقوع بلایای طبیعی و پیامدهای منفی زیستمحیطی همچون آلوده شدن منابع آبی و خاکی توسط صنایع آلاینده غیر مجاز بهخصوص در حاشیه رودخانهها و ساحل دریا و مناطق مجاور منابع آب شرب و کشاورزی و در نهایت مرگ تدریجی کشاورزان از مهمترین آثار اقتصادی تغییر کاربری اراضی و باغات است. نتیجه: حفظ منابع طبیعی، محیط زیست و اراضی کشاورزی از ضروریات است و ضامن توسعه ای پایدار خواهد بود. در فقه نیز بر حفظ کشاورزی و توسعة کشاوری به عنوان فعالیت مهم اقتصادی تأکید شده است.